NK-12

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
NK-12
NK-12 MA w samolocie An-22
NK-12 MA w samolocie An-22
Dane podstawowe
Typ turbośmigłowy
Kraj pochodzenia  ZSRR
Producent Kuzniecow
Zastosowanie An-22

Kuzniecow NK-12 Radziecki silnik turbośmigłowy z lat 50 XX wieku. Zaprojektowany przez Biuro Projektowe Kuzniecow. Silnik posiadał ośmiołopatowe (po cztery łopaty na piastę) przeciwbieżne śmigła o średnicy 5,6 m. (w modelu NK-12MA 6,2 m)i masie 1155 kg (NK-12MV).

Silnik turbośmigłowy NK-12 oryginalnie rozwijany po zakończeniu II wojny światowej przez niemiecki zespół Junkers Ferdynanda Brendera, wywodzący się z późniejszych niemieckich koncepcji silników turbośmigłowych. Konstrukcja wywodziła się od niemieckiego silnika turbośmigłowego Jumo 022 opracowanego w 1944 roku, oferującego moc 6000 KM, o wadze 3000 kg. Silnik Jumo 022 był oparty na konstrukcji turboodrzutowego silnika Jumo 012 zaprojektowanego do Ju-287[1]. Prace nad silnikiem zostały zakończone w 1951 roku. Pierwszym modelem był NK-12M, który oferował moc 8,948 kW (12,000 KM) Ulepszona wersja NK-12MW miała moc 11033 kW (14795 KM) oraz 11185 kW (15000 KM) w wersji silnika NK-12MA. Silnik NK12 był najpotężniejszym silnikiem turbośmigłowym kiedykolwiek zbudowanym. Montowany był w wielu dużych samolotach tamtego okresu jak Tupolew Tu-95, bombowiec Tu-142, samolot rejsowy Tu-114 oraz Antonow An-22.

Wersje silników:

Przypisy

  1. Junkers Jet Engine Developments (ang.). 2008. [dostęp 2012-12-06].