Narodowodemokratyczna Partia Niemiec
| Nationaldemokratische Partei Deutschlands – Die Volksunion | |
 |
|
| Lider | Holger Apfel |
| Data założenia | 28 listopada 1964 |
| Adres siedziby | Postfach 84 01 57 12531 Berlin |
| Ideologia polityczna | nacjonalizm, pangermanizm |
| Liczba członków | 7000 (2006) |
| Członkostwo międzynarodowe |
Europejski Front Narodowy |
| Młodzieżówka | Młodzi Narodowidemokraci |
| Barwy | czerń, biel, czerwień |
| Obecni posłowie | 0 (1,5%) |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona oficjalna | |
Narodowodemokratyczna Partia Niemiec - Unia Ludowa (Nationaldemokratische Partei Deutschlands – Die Volksunion, NPD – Die Volksunion) – niemiecka partia o programie nacjonalistycznym, jest kontynuatorką istniejącej w latach 1950-1964 Niemieckiej Partii Rzeszy. Założona 28 listopada 1964 w Hanowerze, z połączenia kilku mniejszych partii. NPD liczy ok. 7000 członków (2006). Organem prasowym partii jest Deutsche Stimme (gazeta była do niedawna drukowana w Polsce)[2]. Skandal finansowy doprowadził partię pod koniec 2008 roku na skraj bankructwa[3].
Spis treści |
[edytuj] Program
W swoim programie postuluje m.in. rewizje granic międzypaństwowych, m.in. z Polską oraz docenienie socjalnego dorobku narodowo socjalistycznej III Rzeszy. Celem NPD jest również zmiana konstytucji, bezpośrednie wybory prezydenckie, renegocjacja układów międzynarodowych, referendum w sprawie członkostwa w UE i przywrócenie marki niemieckiej[4]. NPD dąży do wprowadzenia demokracji wzorowanej na szwajcarskich kantonach, które posiadają bardzo szeroką autonomię.
NPD co roku uczestniczy w marszach upamiętniających ofiary bombardowań Drezna[potrzebne źródło].
[edytuj] Wyniki wyborcze
Partia nigdy nie miała swojego klubu w Bundestagu. Najbliżej przekroczenia progu wyborczego była w roku 1969, gdy zdobyła ponad czteroprocentowe poparcie. W wyborach w 2009 roku zdobyła tylko 1,5% głosów, mniej niż Niemiecka Partia Piracka.
Najlepszy wynik w wyborach do lokalnych parlamentów NPD odniosło w roku 1968 zdobywając 9,8% głosów w wyborach do Landtagu Badenii-Wirtembergii. W 2004 NPD zdobyła wspólnie z DVU 9,2% w wyborach do parlamentu Saksonii i wprowadziła 12 posłów, z których jedna trzecia opuściła szeregi tego klubu jeszcze przed zakończeniem kadencji. W kolejnych lokalnych wyborach nie wiodło się NPD już tak dobrze: nie udało się jej wprowadzić ani jednego reprezentanta do lokalnych parlamentów Saary, Turyngii i Hamburga (2004), Nadrenii Północnej-Westfalii i Szlezwika-Holsztynu (2005) oraz Nadrenii-Palatynatu, Berlina i Badenii-Wirtembergii (2006). 6 posłów udało się natomiast wprowadzić w 2005 do 71-osobowego parlamentu Meklemburgii-Pomorza Przedniego.
7 czerwca 2009 NPD odniosła sukces w wyborach komunalnych do rad miast w krajach związkowych: Saksonii, Meklemburgii-Pomorzu Przednim, Saksonii-Anhalt, Turyngii, Badenii-Wirtembergii, Nadrenii-Palatynacie i w Kraju Saary zdobywając ponad 100 mandatów radnych.
W 2009 "pakt Niemcy" z DVU został zerwany. Rada Federalna NPD przegłosowała, że wystawi samodzielną listę w wyborach do Landtagu Brandenburgii, Turyngii, Saksonii i Saary.
Po negocjacjach lider NPD Udo Voigt zgodził się jedynie na wspólny start z DVU w wyborach do parlamentu Kraju Związkowego Brandenburgii.
W 2009 w wyborach do landtagu Saksonii NPD uzyskała 5,6 procent głosów wyborców[5].
[edytuj] Próby delegalizacji partii
W 2003 Federalny Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie o delegalizację partii wszczęte na wniosek rządu uzasadniając to tym, że działalność NPD była w dużej części inspirowana przez agentów Federalnego Urzędu Ochrony Konstytucji w kierownictwie partii i nie sposób było odróżnić działań partii od działań wywiadu. Zamiar rozważenia ponownego złożenia przez współrządzące SPD wniosku o delegalizację partii NPD zasugerował przewodniczący Kurt Beck[6]. Miesiąc wcześniej za takim rozwiązaniem opowiedział się także szef frakcji socjaldemokratów w Bundestagu Peter Struck.
Centralna Rada Żydów w Niemczech domaga się delegalizacji partii NPD[7].
Kolejny spór o delegalizacje NPD wybuchł pod koniec listopada 2011 roku po rozbiciu skrajnie prawicowej organizacji terrorystycznej NSU [8].
[edytuj] Finansowanie
Z tytułu dostania się do Landtagu w Schwerinie i stworzenia własnej frakcji z państwowego budżetu NPD otrzymuje rocznie 600 tys. euro[4]. Dwukrotnie więcej otrzymała w 2005 walcząca o wyższe emerytury partia Szarych Panter.
Oskarżony o oszustwa finansowe i defraudację skarbnik partii Erwin Kremna został aresztowany i postawiony przed sądem za wyprowadzanie pieniędzy z subwencji do sieci prywatnych firm. W maju 2008 Sąd Administracyjny w Berlinie nakazał partii zwrot ponad 850,000€, które partia otrzymała pod koniec lat dziewięćdziesiątych[9].
[edytuj] Akcja plakatowa "Zatrzymać polską inwazję"
"Zatrzymać polską inwazję", niem. Poleninvasion stoppen to hasło wykorzystywane w akcji plakatowej NPD. Plakaty wywieszono przy granicy z Polską, np. w Löcknitz[10] i Görlitz, prawdopodobnie po raz pierwszy w maju 2009[11]. Sąd w Greifswaldzie nakazał zwrócić NPD usunięte plakaty i zezwolić na ich wieszanie[12]. Później sąd wyższej instancji uznał, że plakaty podżegają do nienawiści i zakazał ich wieszania[13].
[edytuj] Walka o władzę w partii
Podczas zjazdu 4 kwietnia 2009 Udo Pastörs (deputowany i szef frakcji NPD w Landtagu Meklemburgii-Pomorza Przedniego) wystąpił przeciwko Udo Voigtowi jako kandydat na szefa NPD, jednak przegrał w głosowaniu.
Z NPD w wyniku sporów wcześniej odeszło 4 deputowanych (Klaus Baier, Klaus-Jürgen Menzel, Mirko Schmidt i Jürgen Schön) do Landtagu Saksonii.
[edytuj] Tabela z wynikami w wyborach do Landtagów
 Prawo
Władza wykonawcza
Władza ustawodawcza
Władza sądownicza
Podział terytorialny
Partie polityczne
Wybory
|
| BW | BY | BE | BR | HB | HH | HE | MV | NI | NW | RP | SL | SN | ST | SH | TH | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1965 | b.d. | b.d. | ||||||||||||||
| 1966 | 7,4% | 3,9% | 7,9% | |||||||||||||
| 1967 | b.d. | 8,8% | 7,0% | 6,9% | 5,8% | |||||||||||
| 1968 | 9,8% | |||||||||||||||
| 1969 | ||||||||||||||||
| 1970 | 2,9% | 2,7% | 3,0% | 3,2% | 1,1% | 3,4% | ||||||||||
| 1971 | b.d. | 2,8% | 2,7% | 1,3% | ||||||||||||
| 1972 | b.d. | |||||||||||||||
| 1973 | ||||||||||||||||
| 1974 | 1,1% | 0,8% | 1,0% | 0,6% | ||||||||||||
| 1975 | b.d. | 1,1% | 0,4% | 1,1% | 0,7% | 0,5% | ||||||||||
| 1976 | 0,9% | |||||||||||||||
| 1977 | ||||||||||||||||
| 1978 | 0,6% | 0,3% | 0,4% | |||||||||||||
| 1979 | b.d. | 0,4% | 0,7% | 0,2% | ||||||||||||
| BW | BY | BE | BR | HB | HH | HE | MV | NI | NW | RP | SL | SN | ST | SH | TH | |
| 1980 | 0,1% | b.d. | b.d. | |||||||||||||
| 1981 | b.d. | |||||||||||||||
| 1982 | 0,6% | b.d. | b.d. | b.d. | ||||||||||||
| 1983 | b.d. | b.d. | 0,1% | b.d. | ||||||||||||
| 1984 | b.d. | |||||||||||||||
| 1985 | b.d. | b.d. | 0,7% | |||||||||||||
| 1986 | 0,5% | b.d. | b.d. | |||||||||||||
| 1987 | b.d. | b.d. | b.d. | 0,8% | b.d. | |||||||||||
| 1988 | 2,1% | 1,2% | ||||||||||||||
| 1989 | b.d. | |||||||||||||||
| 1990 | b.d. | b.d. | 0,1% | 0,2% | 0,2% | 0,0% | 0,2% | 0,7% | b.d. | 0,2% | ||||||
| 1991 | b.d. | b.d. | b.d. | b.d. | ||||||||||||
| 1992 | 0,9% | b.d. | ||||||||||||||
| 1993 | b.d. | |||||||||||||||
| 1994 | 0,1% | b.d. | 0,1% | 0,2% | b.d. | b.d. | b.d. | |||||||||
| BW | BY | BE | BR | HB | HH | HE | MV | NI | NW | RP | SL | SN | ST | SH | TH | |
| 1995 | b.d. | 0,1% | 0,3% | b.d. | ||||||||||||
| 1996 | b.d. | 0,4% | b.d. | |||||||||||||
| 1997 | 0,1% | b.d. | ||||||||||||||
| 1998 | 0,2% | 1,1% | b.d. | b.d. | ||||||||||||
| 1999 | 0,8% | 0,7% | 0,3% | 0,2% | b.d. | 1,4% | 0,2% | |||||||||
| 2000 | 0,0% | 1,0% | ||||||||||||||
| 2001 | 0,2% | 0,9% | b.d. | 0,5% | ||||||||||||
| 2002 | 0,8% | b.d. | ||||||||||||||
| 2003 | b.d. | b.d. | b.d. | b.d. | ||||||||||||
| 2004 | b.d. | 0,3% | 4,0% | 9,2% | 1,6% | |||||||||||
| 2005 | 0,9% | 1,9% | ||||||||||||||
| 2006 | 0,7% | 2,6% | 7,3% | 1,2% | b.d. | |||||||||||
| 2007 | b.d. | |||||||||||||||
| 2008 | 1,2% | b.d. | 0,9% | 1,5% | ||||||||||||
| 2009 | 2,5% | 0,9 | 1,5 | 5,6 | 0,9% | 4,3 | ||||||||||
| BW | BY | BE | BR | HB | HH | HE | MV | NI | NW | RP | SL | SN | ST | SH | TH |
| Dostali się do Landtagu | |
| Najsilniejsza partia poza Landtagiem | |
| b.d. | nie startowali |
[edytuj] Zarząd NPD
- przewodniczący – Holger Apfel
- wiceprzewodniczący – Karl Richter
- wiceprzewodniczący – Frank Schwerdt
- wiceprzewodniczący – Jürgen Rieger
- sekretarz generalny – Peter Marx
- przewodniczący frakcji NPD w Landtagu Meklemburgii-Pomorza Przedniego – Udo Pastörs
- przewodniczący frakcji NPD w Landtagu Saksonii – brak
- Stefan Köster
[edytuj] Liderzy NPD
- Friedrich Thielen 1964-1967
- Adolf von Thadden 1967-1971
- Martin Mussgnug 1971-1990
- Günter Deckert 1991-1996
- Udo Voigt 1996-2011
- Holger Apfel 13.11.2011-obecnie
Przypisy
- ↑ Una-Unso
- ↑ Wprost 24 – Niemieccy nacjonaliści drukowali w Polsce
- ↑ NPD na skraju bankructwa
- ↑ 4,0 4,1 "Wprost" 2 września 2007, Wakacje z brunatnymi, str.80
- ↑ sachsen.de/p: Wybory do Landtagu w Saksonii. [dostęp 24.10.2010].
- ↑ IAR, 24 sierpnia 2008
- ↑ "Frankfurter Rundschau" z 7 lipca 2007 – wywiad Dietera Graumanna, wiceprzewodniczącego Centralnej Rady Żydów w Niemczech wg niego neonazistowska NPD musi dostać zakaz działalności, co ma pozbawić ją możliwości siania polityki nienawiści w Niemczech.
- ↑ onet.pl
- ↑ NPD muss staatliche Mittel zurückzahlen
- ↑ NPD Landesverband Mecklenburg-Vorpommern
- ↑ Antypolskie plakaty mogą wisieć – sukces NPD? – Transodra Online
- ↑ Gazeta.pl : NPD wygrało. Antypolskie plakaty wracają
- ↑ Antypolskie plakaty mają zniknąć – MyPolacy.de
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||
|
|||||||||||||
