Na fali (film 1991)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Na fali
Point Break
Gatunek sensacyjny
Rok produkcji 1991
Data premiery Stany Zjednoczone 12 lipca 1991
Kraj produkcji Stany Zjednoczone USA
Język angielski
Czas trwania 123
Reżyseria Kathryn Bigelow
Scenariusz W. Peter Iliff
Główne role Patrick Swayze
Keanu Reeves
Gary Busey
Lori Petty
John C. McGinley
Muzyka Mark Isham
Zdjęcia Donald Peterman
Montaż Howard E. Smith
Produkcja Largo Entertainment
JVC Entertainment Networks
Dystrybucja 20th Century Fox
Budżet $24 000 000
Wikicytaty Na fali w Wikicytatach

Na faliamerykański film sensacyjny z 1991 roku w reżyserii Kathryn Bigelow. Oryginalny tytuł Point Break (ang.) to termin używany w surfingu, który oznacza miejsce, gdzie fale uderzają o wystającą w morze część lądu.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Johnny Utah (Keanu Reeves) to początkujący agent FBI i były zawodnik drużyny futbolu amerykańskiego, który wraz ze swym partnerem Angelo Pappas (Gary Busey) prowadzi śledztwo w sprawie serii napadów na bank. Sprawcy to eks-prezydenci – bandyci, którzy podczas napadu ukrywają twarze pod maskami przedstawiającymi byłych prezydentów USA. Pappas podejrzewa, że za nimi kryje się grupa surferów, więc aby ich rozszyfrować, Utah wchodzi incognito w ich szeregi. Jego znajomość z surferami komplikuje się, gdy opanowuje sztukę surfingu, zaprzyjaźnia się z szefem bandy Bodhim (Patrick Swayze) i poddaje się towarzyszącej nowym przygodom adrenalinie.

Utah i Pappas zaczajają się przed bankiem, gdy ukazują się eks-prezydenci. Podczas pogoni za Bodhim, Utah zmuszony jest dokonać wyboru, czy powinien zastrzelić Bodhiego, czy pozwolić mu uciec. W efekcie strzela w powietrze.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Aktorowi Keanu Reeves przypadło do gustu nazwisko bohatera Johnny'ego Utah, ponieważ jest podobne do nazwisk amerykańskich futbolistów takich jak Johnny Unitas i Joe Montana.[1]
  • Przed rozpoczęciem zdjęć do filmu, Petty, Reeves i Swayze przez dwa miesiące uczyli się surfingu u zawodowego surfera Dennisa Jarvisa, któremu Swayze powiedział, że wcześniej stał na desce tylko kilka razy, a Reeves i Petty nie mieli żadnego doświadczenia z deską.[2]
  • Scena, w której Utah skacze z samolotu za Bodhim bez spadochronu, była jednym z mitów sprawdzanych przez autorów programu telewizyjnego Pogromcy mitów. Ustalono, że Utah i Bodhi nie mogliby spadać z wysokości 1200 metrów przez 90 sekund – taki upadek trwa ok. 31 sekund. Udowodniono również, że podczas spadania dwóch skoczków nie może normalnie rozmawiać, ponieważ się nie słyszą. Potwierdzono natomiast, że przy odpowiednim ułożeniu ciała da się dogonić drugą osobę w powietrzu.[3] [4]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Sequel[edytuj | edytuj kod]

Premiera sequela zatytułowanego Point Break Indo planowana jest na rok 2009. Akcja ma się rozgrywać w Indonezji, stąd tytuł filmu. Najprawdopodobniej nie zagrają w nim ani Reeves, ani Swayze. Reżyserować ma Jan de Bont.[5]

Przypisy

  1. Bob Strauss. I'd like to do a lot of different things. „Globe and Mail”, lipiec 1991. ISSN 0319-0714 (ang.). 
  2. Board Certified. „Entertainment Weekly”. 76, lipiec 1991. ISSN 1049-0434 (ang.). [dostęp 2009-07-12]. 
  3. Myth Busters, sezon 2007
  4. IMDb.com
  5. Robert Sanchez: First Look: Point Break Sequel Story Details (ang.). IESB.net, 2008-05-13. [dostęp 2009-07-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]