Naaman
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Naaman – według Biblii dowódca wojsk syryjskich w X w. p.n.e., za panowania Ben Hadada II.
Naaman był trędowaty. Młoda służąca żony Naamana, która była niewolnicą izraelską, powiadomiła ją o możliwości uzdrowienia Naamana przez proroka w Samarii - Elizeusza. Gdy Naaman wykąpał się siedem razy w Jordanie, został cudownie oczyszczony. Był jedynym trędowatym, w którego uzdrowieniu pośredniczył prorok Elizeusz[1][2].
