Nabój .38 Special

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
.38 Special
38 Special.jpg
Rodzaj nabój rewolwerowy
Kaliber .38
Średnica
pocisku 9,12 mm
min. łuski 9,63 mm
max. łuski 9,63 mm
kryzy 11,16 mm
Długość
łuski 29,34 mm
Masa
naboju 16 g
pocisku 10 g
materiału
miotającego
1,3 g
Inne
Prędkość
początkowa
220-470 m/s
Energia
początkowa
247-1127 J

.38 Special (9 x 29 mm R) – nabój rewolwerowy opracowany w 1902 roku w amerykańskiej firmie Smith & Wesson.

Nabój .38 Special stanowił rozwinięcie naboju .38 Colt Long będącego na początku XX wieku przepisowym nabojem rewolwerowym armii USA. Pierwotnie był przeznaczony dla wojska, ale po zwycięstwie pistoletu Colt M1911 (na nabój 45 ACP) w konkursie na nową broń krótką dla armii głównym użytkownikiem tego naboju stała się policja wielu amerykańskich stanów, która zakupiła w tym czasie duże ilości rewolwerów S&W Model10 Military&Police. Armia stała się użytkownikiem nowego naboju podczas II wojny światowej, kiedy w rewolwery kalibru .38 Special uzbrojono oficerów marynarki i lotnictwa.

Obecnie nabój .38 Special jest coraz rzadziej używany ponieważ okazało się, że posiada stosunkowo niską moc obalającą. Jego następcą stał się .357 Magnum a ponieważ nabój ten powstał przez wydłużenie łuski .38 Special, każdy rewolwer kalibru .357 Magnum może używać nabojów .38 Special.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]