Nabój 9 x 39 mm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nabój 9 x 39 mm z pociskiem SP-6, widoczny wystający rdzeń przeciwpancerny

9 x 39 mm - nabój pośredni opracowany w latach 80. XX wieku w Związku Radzieckim.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Powodem poszukiwań nowej amunicji do wytłumionej broni strzeleckiej było szerokie stosowanie w Afganistanie kamizelek kuloodpornych których nie mógł pokonać pocisk US (masa pocisku 12,50 g, masa ładunku miotającego 0,75 g, nabój o zmniejszonej prędkości początkowej pocisku) kalibru 7,62 x 39 mm stosowany w wytłumionych wersjach AK. Zmusiło to władze radzieckie, prowadzące wojnę na terenie Afganistanu, do szukania nowej amunicji o lepszej penetracji osłon osobistych.

Nabój 9 x 39 mm został opracowany przez zespół: konstruktor N.W. Zabielin i techonolog Ł.S. Dworianinow na początku lat 80. XX wieku. Początkowo pracowano nad nowym nabojem kalibru 7,62 mm o zwiększonej przebijalności ale zmiana założeń taktycznych spowodowała porzucenie tego obiecującego kalibru. Założono, że nabój ma skutecznie razić cele w kamizelce kuloodpornej 6B2 z odległości 400 m. Na podstawie rozszerzonej łuski naboju 7,62 x 39 mm opracowano 9 mm pocisk poddźwiękowy o masie 16g i prędkości początkowej około 300 m/s.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • SP-5 - pocisk o masie 16,0 g (235 granów) z niewielkim rdzeniem stalowym i rdzeniem ołowianym. Opracowany został przez Nikołaja Zabielin jako nabój snajperski 7N33.
  • SP-6 - pocisk przeciwpancerny o masie 16,2 g (250 granów) z wystającym z czoła pocisku rdzeniem z węgliku wolframu. Opracowany przez Jurija Folova. Ma dużą zdolność przbijania: 8 mm płyta stalowa na 100 m; 6 mm stali lub 2.8 mm tytanu + 30 warstw kevlaru na 200 metrów lub 2 mm stali na 400 m. Kamizelkę kuloodporną klasy IIIA przebija na 300m. Pociski te są znacznie droższe i mniej celne niż SP-5.
  • PAB-9 - pocisk przeciwpancerny o masie 17,3 g (ok. 255 granów) z rdzeniem stalowym, utwardzanym. Naboje te są tańsze i mniej celne od SP-6

Nabój ze snajperskim pociskiem SP-5 daje na 100m skupienie serii 5 pocisków w kole o średnicy 70mm. Teoretyczny zasięg broni wynosi 300-400 m, jednak w praktyce sprowadza się do mniej niż 200 m z uwagi na balistykę ciężkiego i wolnego pocisku - tor lotu jest podobny do pociski z naboju sportowego "long" kalibru 5,6 mm .22 LR. Uważa się, że zachodnim odpowiednikiem tej amunicji jest .338 Whisper subsonic.

Energia wylotowa pocisku wystrzelonego z karabinka 9A-91 to około 690 - 700 J. Energia ta jest powoli wytracana - po 400 metrach lotu pocisk zachowuje około 500 - 510 J energii - z racji dużej masy pocisku. Dla porównania pocisk z naboju 9 x 19 Parabelum typu Winchester +P+ Para ma energię początkową również około 670 J ale po 200 metrach energia spada do 310 J. Czyli pocisk SP-5 ma dwa razy większą energię po 200 m i trzy razy większy zasięg skuteczny.

Broń zasilana amunicją 9 x 39 mm[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]