Nablus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nablus panorama.jpg
Nablus
نابلس
Nablus
Państwo  Palestyna
 Izrael
Terytorium Zachodni Brzeg
Gubernatorstwo Nablus
Populacja (2012)
• liczba ludności

137 043
Położenie na mapie Palestyny
Mapa lokalizacyjna Palestyny
Nablus
Nablus
Ziemia 32°13′13″N 35°16′44″E/32,220278 35,278889Na mapach: 32°13′13″N 35°16′44″E/32,220278 35,278889
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Nablus (Nabulus) (arab. نابلس Nāblus) – miasto w Autonomii Palestyńskiej, na Zachodnim Brzegu Jordanu, w Samarii, na północ od Jerozolimy. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 182 734 mieszkańców[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nablus to biblijne Sychem wzmiankowane w egipskich dokumentach z XIX wieku p.n.e., zasiedlone przez Samarytan, którzy przetrwali w grupach do dziś; zburzone w II wieku p.n.e., odbudowane jako Flavia Neapolis. W 636 roku podbite przez Arabów, miasto rozwijało się na wzór Damaszku, stolicy Omajjadow. W 10 wieku n.e. arabski geograf al-Muqaddassi nadal miastu miano „małego Damaszku”.

1099-1187 pod panowaniem krzyżowców i jako Naples przez krótki czas stolica ich królestwa; od XV wieku w imperium osmańskim; 1923-1948 należało do brytyjskiego mandatu Palestyny. W 1927 roku zostało poważnie zniszczone podczas trzęsienia ziemi; podczas palestyńskiego powstania narodowego w 1936 siedziba pierwszego Palestyńskiego Komitetu Narodowego. Czołowa pozycja miasta w ruchu oporu przeciw kolonializmowi i okupacji przyniosła mu miano „Góry Ognia” (arab. Jabal en-Nar).

Od 1949 w Jordanii, od 1967 pod okupacją Izraela (jeden z trzech głównych ośrodków ruchu oporu Palestyńczyków); od 1993 w Autonomii Palestyńskiej; od 1995 autonomiczne miasto palestyńskie, jednak otoczone nielegalnymi osiedlami żydowskimi i posterunkami izraelskiej armii, nękane licznymi inwazjami. Miasto jest zablokowane siedmioma posterunkami izraelskiej armii, tzw. checkpointami, z których najgorsza sławą cieszą się Beit Iba, Huwwara i Zaatara.

Nablus w kwietniu 2002 roku, wraz z innymi miastami Zachodniego Brzegu, stal się celem izraelskiego ataku - tzw. operacji „Defensive Shield”, „Tarcza ochronna”. Od 3 do 21 kwietnia izraelska armia, wspomagana przez F-16, helikoptery, czołgi i buldożery zaatakowała mieszkalne dzielnice Nablusu, głównie zabytkowe Stare Miasto, zabijając dziesiątki mieszkańców i raniąc setki. Niektórzy zostali pogrzebani żywcem w ruinach burzonych domów. Ponad 500 budynków zostało uszkodzonych, 60 całkowicie zburzonych, 221 nie nadawało się do użytku i groziło natychmiastowym zawaleniem.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Przemysł spożywczy, drzewny, mydlarski. Ośrodek handlu i rzemiosła (wyroby skórzane), region intensywnego sadownictwa (głównie drzewa cytrusowe); ośrodek turystyczny; węzeł drogowy przy szosie z Jerozolimy do Nazaretu; liczne zabytki: ruiny rzymskie, wielki meczet Salah El-Dien; w kościele znajduje się rękopis Pięcioksięgu Samarytan zwany Zwojem Abiszy; na wschód - znajduje się studnia Jakuba.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Na zachód od miasta przebiega droga ekspresowa nr 55 (Kfar Saba-Nablus).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. World Gazetter: Nablus. [dostęp 30 września 2009].