Nablus
| Nablus نابلس |
|
| Państwo | / |
| Terytorium | Zachodni Brzeg |
| Gubernatorstwo | Nablus |
| Populacja (2012) • liczba ludności |
137 043 |
| Strona internetowa | |
Nablus (Nabulus) (arab. نابلس Nāblus) – miasto w Autonomii Palestyńskiej, na Zachodnim Brzegu Jordanu, w Samarii, na północ od Jerozolimy. Według danych szacunkowych na rok 2009 liczy 182 734 mieszkańców[1].
Spis treści |
Historia[edytuj]
Nablus to biblijne Sychem wzmiankowane w egipskich dokumentach z XIX wieku p.n.e., zasiedlone przez Samarytan, którzy przetrwali w grupach do dziś; zburzone w II wieku p.n.e, odbudowane jako Flavia Neapolis. W 636 roku podbite przez Arabów, miasto rozwijało się na wzór Damaszku, stolicy Omajjadow. W 10 wieku n.e. arabski geograf al-Muqaddassi nadal miastu miano "małego Damaszku".
1099 - 1187 pod panowaniem krzyżowców i jako Naples przez krótki czas stolica ich królestwa; od XV wieku w imperium osmańskim; 1923 - 1948 należało do brytyjskiego mandatu Palestyny. W 1927 roku zostało poważnie zniszczone podczas trzęsienia ziemi; podczas palestyńskiego powstania narodowego w 1936 siedziba pierwszego Palestyńskiego Komitetu Narodowego. Czołowa pozycja miasta w ruchu oporu przeciw kolonializmowi i okupacji przyniosła mu miano "Góry Ognia" (arab. Jabal en-Nar).
Od 1949 w Jordanii, od 1967 pod okupacją Izraela (jeden z trzech głównych ośrodków ruchu oporu Palestyńczyków); od 1993 w Autonomii Palestyńskiej; od 1995 autonomiczne miasto palestyńskie, jednak otoczone nielegalnymi osiedlami żydowskimi i posterunkami izraelskiej armii, nękane licznymi inwazjami. Miasto jest zablokowane siedmioma posterunkami izraelskiej armii, tzw. checkpointami, z których najgorsza sławą cieszą się Beit Iba, Huwwara i Zaatara.
Nablus w kwietniu 2002 roku, wraz z innymi miastami Zachodniego Brzegu, stal się celem izraelskiego ataku - tzw. operacji "Defensive Shield", "Tarcza ochronna". Od 3 do 21 kwietnia izraelska armia, wspomagana przez F-16, helikoptery, czołgi i buldożery zaatakowała mieszkalne dzielnice Nablusu, głównie zabytkowe Stare Miasto, zabijając dziesiątki mieszkańców i raniąc setki. Niektórzy zostali pogrzebani żywcem w ruinach burzonych domów. Ponad 500 budynków zostało uszkodzonych, 60 całkowicie zburzonych, 221 nie nadawało się do użytku i groziło natychmiastowym zawaleniem.
Gospodarka[edytuj]
Przemysł spożywczy, drzewny, mydlarski. Ośrodek handlu i rzemiosła (wyroby skórzane), region intensywnego sadownictwa (głównie drzewa cytrusowe); ośrodek turystyczny; węzeł drogowy przy szosie z Jerozolimy do Nazaretu; liczne zabytki: ruiny rzymskie, wielki meczet Salah El-Dien; w Kosciele rękopis Pięcioksięgu Samarytan; na wschod - znajduję się studnia Jakuba.
Komunikacja[edytuj]
Na zachód od miasta przebiega droga ekspresowa nr 55 (Kfar Saba-Nablus).
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Oficjalna strona miasta (ang. • arab.)
- Fotorelacja polskiej działaczki ISM ze Starego Miasta w Nablusie
Miasta partnerskie[edytuj]
Lille, Francja
Poznań, Polska
Dundee, Szkocja
Neapol, Włochy
Stavanger, Norwegia
Nazaret, Izrael
Chasawjurt, Rosja
Rabat, Maroko
Przypisy