Nabożeństwo czerwcowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nabożeństwo czerwcowe – forma zbiorowej modlitwy w Kościele Katolickim poświęconej Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Modlitwa odmawiana jest w czerwcu, zwykle po wieczornej Mszy świętej. Nabożeństwo czerwcowe składa się z adoracji Najświętszego Sakramentu oraz Litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Pomysł nabożeństw czerwcowych wyszedł w połowie XIX w. od Anieli de Sainte-Croix, francuskiej siostry zakonnej. Będąc jeszcze w nowicjacie doszła do wniosku, że skoro maj jest poświęcony Matce Bożej, to czerwiec należy ofiarować Sercu Jezusowemu. Podzieliła się tym spostrzeżeniem z wychowawczynią i koleżankami. Przychylnie odniosła się do niej przełożona klasztoru, a następnie biskup paryski. Wybór terminu miał też związek z faktem, że właśnie w czerwcu 1675 doszło do najważniejszego z wielkich objawień doświadczonych przez św. Małgorzatę Marię. W czerwcu przypada także Święto Serca Pana Jezusa. W Polsce nabożeństwa czerwcowe odmawiano od 1857. Papież Pius IX zatwierdził nabożeństwo czerwcowe jako oficjalną modlitwę Kościoła w roku 1873.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]