Nadajnik iskrowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Nadajnik iskrowy – rodzaj nadajnika służącego wytwarzaniu fal radiowych, który wykorzystywany był szczególnie przy telegrafie bezprzewodowym w pierwszych dwóch dekadach rozwoju radia, szczególnie przy praktycznych demonstracjach.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Rozwój radiofonii i telewizji, Alina Karwowska-Lamparska
