Nadarmata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ładowanie Działa Paryskiego.

Nadarmata - używane w czasie pierwszej wojny światowej działa o bardzo dużej donośności (ponad 120 km), przeznaczone do ostrzeliwania strategicznie ważnych celów wojskowych. Znane również jako działa ponaddalekonośne. Ze względu na małą celność, długi czas przeładowania i wysoką awaryjność nadarmaty wykazywały bardzo małą przydatność bojową. Nie będąc w stanie zadać poważnych szkód (niskie prawdopodobieństwo trafienia idealnie w ważny dla nieprzyjaciela cel), posiadały w efekcie przede wszystkim znaczenie propagandowe. Nadarmaty nie zostały zastosowane w drugiej wojnie światowej. Używano wprawdzie armat o kalibrze większym niż nadarmaty, posiadających jednak mniejszą donośność (np. niemiecka 80 cm K (E) Dora).

Najbardziej znaną nadarmatą była Lange 21 cm Kanone in Schiessgerüst (znana w Polsce jako Działo Paryskie) użyta przez Niemcy w czasie I wojny światowej do ostrzeliwania Paryża.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Pierwsza wojna światowa 1914-18" Pajewski Janusz, PWN, 2005
  • "Mała Encyklopedia Wojskowa", Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej Warszawa 1970