Nadieżda Durowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Nadieżda Andrejewna Durowa Chevalier d'Éon |
|
Nadieżda Durowa w mundurze oficera |
|
| Data i miejsce urodzenia | 17 września 1783 Jełabuga |
| Data i miejsce śmierci | 2 kwietnia 1866 Jełabuga |
| Zawód | żołnierz, pisarka |
| Nadieżda Andrejewna Durowa Надежда Андреевна Дурова |
|
| rotmistrz | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1812-1816 |
| Siły zbrojne | Armia Imperium Rosyjskiego |
| Główne wojny i bitwy | Francuska inwazja na Rosję |
Nadieżda Andrejewna Durowa (ros. Надежда Андреевна Дурова, ur. 17 września 1783 w Jełabudze, zm. 2 kwietnia 1866 tamże) − rosyjska oficer, pierwsza w tej roli kobieta w Rosji, pisarka
Durowa urodziła się w 1783 roku. W 1812 roku zaciągnęła się do rosyjskiej armii jako Aleksander Sokołow, by walczyć przeciw francuskiej inwazji. Służbę pełniła do 1816 roku, gdy opuściła ją w randze rotmistrza. Jej postać stała się słynna w całej Rosji, a odwaga została przez cesarza Aleksandra I nagrodzona Krzyżem św. Jerzego.
W 1836 roku opublikowała swoje wspomnienia Kawalerzysta-dziewica, do stworzenia których zachęcił ją poeta Aleksander Puszkin. Napisała także kilka powieści, m.in. postulujących równouprawnienie kobiet.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- History Net Biografia Nadieżdy Durowej. (ang.)