Nadsiarczan amonu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nadsiarczan amonu
Nadsiarczan amonu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny (NH4)2S2O8
Masa molowa 228 g/mol
Wygląd białe kryształy
Identyfikacja
Numer CAS 7727-54-0
PubChem 62648[1]
Podobne związki
Inne aniony (NH4)2SO3, (NH4)2SO4
Inne kationy Na2S2O8, K2S2O8
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Nadsiarczan amonu, (NH4)2S2O8 (APSang. ammonium persulfate) – nieorganiczny związek chemiczny, sól amonowa kwasu nadsiarkowego.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Nadsiarczan amonu jest białym, krystalicznym ciałem stałym. W temperaturze powyżej 120°C rozkłada się, wydzielając ozon, amoniak oraz tlenki azotu i siarki. Jest dobrze rozpuszczalny w wodzie (620 g/l w 20 °C). Jego wodne roztwory mają odczyn kwasowy (pH roztworu 100 g APS/l wynosi 3,2). Sól ta ma silne właściwości utleniające. Jest inicjatorem wolnych rodników.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Wraz z TEMEDem inicjuje reakcję polimeryzacji akrylamidu, wykorzystywaną m.in. w celu wytworzenia żelu poliakrylamidowego do elektroforezy (tzw. PAGE). Stosowany także w procesie wytrawiania płytek PCB. Jest też używany w przemyśle kosmetycznym oraz jako odczynnik laboratoryjny.

Toksyczność[edytuj | edytuj kod]

Substancja działa drażniąco na skórę, oczy, drogi oddechowe, układ pokarmowy, gardło i błony śluzowe. Może również powodować reakcje alergiczne.

Pierwsza pomoc[edytuj | edytuj kod]

W przypadku kontaktu nadsiarczanu amonu z oczami lub skórą należy przemyć je dużą ilością wody. Po spożyciu substancji należy podać choremu dużą ilość wody i spowodować wymioty. Należy również skontaktować się z lekarzem.

Działanie na organizmy wodne[edytuj | edytuj kod]

Po przedostaniu się do środowiska wodnego nadsiarczan reaguje z wodą, dając związki amonowe i tlen.

Dawki toksyczne dla niektórych organizmów:

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]