Nadtlenek benzoilu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nadtlenek benzoilu
Nadtlenek benzoilu Nadtlenek benzoilu
Nadtlenek benzoilu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C14H10O4
Inne wzory C6H5-COO-OOC-C6H5, PhCO-O-O-COPh, (PhCO)2O2, [C6H5C(O)]2O2, Bz2O2
Masa molowa 242,23 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 94-36-0
PubChem 7187[5]
Podobne związki
Podobne związki benzil
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC D10AE01, D02AX
Stosowanie w ciąży kategoria B
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Nadtlenek benzoilu (Benzoili peroxydum) – organiczny związek chemiczny z grupy nadtlenków.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Nadtlenek dibenzoilu w skali laboratoryjnej jest otrzymywany w reakcji chlorku benzoilu z nadtlenkiem wodoru w alkalicznym środowisku[7].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Chemia[edytuj | edytuj kod]

Jest stosowany jako inicjator reakcji rodnikowych, na przykład chlorowania toluenu[7] lub polimeryzacji[8].

Medycyna[edytuj | edytuj kod]

Jest stosowany jako składnik środków przeciwtrądzikowych. Wykazuje silne właściwości utleniające, działa przeciwbakteryjnie i keratolitycznie, pobudza procesy ziarnowania i syntezę kolagenu. Działanie przeciwbakteryjne polega na uwolnieniu z cząsteczki nadtlenku benzoilu aktywnego tlenu atomowego, który hamuje rozwój bakterii beztlenowych. Nadtlenek benzoilu poprzez działanie przeciwbakteryjne i keratolityczne zmniejsza liczbę zaskórników i powoduje ustępowanie zapalnych wykwitów. Poprawia zaopatrzenie w tlen tkanek, łatwo przechodzi do warstwy rogowej naskórka, gdzie jest metabolizowany w keratynocytach do kwasu benzoesowego i wydalany wraz z moczem.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

  • nadwrażliwość na lek

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

  • zaczerwienienie skóry
  • nadmierne złuszczanie się skóry
  • świąd skóry

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Epiduo (adapalen + nadtlenek benzoilu)
  • Acneroxid 5 i 10%
  • Benzacne 5 i 10%
  • Oxy
  • Clearasil – Ultra (nadtlenek benzoilu + krzemian glinu)
  • Acnidazil (nadtlenek benzoilu + mikonazol)
  • Brevoxyl 4 i 8% lotion, 4 i 8% żel (na bazie alkoholu)
  • Benoxyl lotion (na bazie oleju) 2,5, 5 lub 10%
  • Benzac-W liquid wash (z gliceryną) 5 i 10%
  • Desquam-E żel (z EDTA, zaróbka wodna) 2,5, 5 i 10%
  • Lubexyl
  • Duac (nadtlenek benzoilu + klindamycyna)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 90. Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 3-42. ISBN 9781420090840.
  2. Nadtlenek benzoilu (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-06-22].
  3. 3,0 3,1 Nadtlenek benzoilu (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2011-06-22].
  4. 4,0 4,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Nadtlenek benzoilu (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2011-06-22].
  5. Nadtlenek benzoilu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  6. POCH S.A: Karta charakterystyki substancji. 2008-06-01. [dostęp 2013-10-02].
  7. 7,0 7,1 Arthur Israel Vogel: Preparatyka organiczna. Wyd. 2. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1984. ISBN 8320405793.
  8. Politechnika Warszawska: Przemysłowe metody otrzymywania związków wielkocząsteczkowych. [dostęp 2013-10-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.