Naftole

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Naftole (ang. naphthol od naphtha nafta + -ol końcówka charakterystyczna dla związków zawierających grupę –OH) – związki organiczne, fenolowe pochodne naftalenu, których cząsteczki zawierają jedną lub więcej grup hydroksylowych.

Największe znaczenie mają dwa izomeryczne naftole:

Występują w postaci bezbarwnej lub żółtawych kryształów, o zapachu podobnym do fenolu. Źle rozpuszczają się w wodzie, dobrze w alkoholu etylowym i eterze. Są trujące. Otrzymywane są z kwasów naftalenosulfonowych.

Stosowane głównie w farbiarstwie i do produkcji insektycydów, β-naftol także w dermatologii (antyseptyk), perfumerii, jako surowiec w przemyśle farmaceutycznym, jako środek konserwujący oraz wskaźnik fluorescencyjny. Ważne znaczenie, głównie w farbiarstwie, mają wielofunkcyjne pochodne naftalenodioli.