Nagła śmierć sercowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nagła śmierć sercowa
ICD-10 I46.1

Nagła śmierć sercowa (łac. mors subita cardialis; ang. sudden cardiac death) – nieoczekiwany zgon, poprzedzony nagłą utratą przytomności, do którego dochodzi w okresie 1 godziny od początku objawów, u osoby ze znaną wcześniej lub utajoną chorobą serca.
U podłoża zaburzeń patofizjologicznych nagłej śmierci sercowej leżą: migotanie komór, częstoskurcz komorowy, asystolia i rozkojarzenie elektromechaniczne.

Definicja i klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Definicja nagłej śmierci sercowej i zaliczenie danego zgonu do tej grupy mogą niekiedy budzić kontrowersje i wymagają dalszych wyjaśnień. Poprzednio istniały wątpliwości kiedy niespodziewana śmierć powinna być uznana za nagłą oraz w jaki sposób stwierdzić sercowe podłoże zgonu.

Cechy nagłej śmierci sercowej:

naturalna 
śmierć powstała w toku procesów biologicznych, a nie z przyczyn zewnętrznych czy urazowych
nagła 
od początku objawów do zgonu upływa nie więcej niż 60 minut
sercowa 
w odróżnieniu od innych przyczyn nagłych zgonów np. masywnego zatoru tętnicy płucnej lub udaru mózgu przyczyna wynika z patologii sercowej i ma w zdecydowanej większości podłoże arytmiczne
nieoczekiwana 
osoba uprzednio nie chorowała "na serce" lub jeśli chorowała to jej stan był na tyle stabilny, że nie zapowiadał zgonu

Należy zauważyć, że nie każda nagła śmierć ma podłoże sercowe (np. udar mózgu, pęknięcie tętniaka aorty, czy masywny zator tętnicy płucnej) oraz że nie każdy zgon sercowy jest nagły (np. śmierć we wstrząsie z powodu częstoskurczu komorowego)

Epidemiologia[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie przeprowadzonych dotychczas badań epidemiologicznych ocenia się, że zgony spowodowane nagłą śmiercią sercową występują z częstością od 0,36 do 1,28 na 1000 mieszkańców.

Dane ze Stanów Zjednoczonych podają, że rocznie notuje się tam ponad 300 tys. przypadków nagłej śmierci sercowej co daje ok. zapadalność 1/1000 mieszkańców/rok.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Najczęstsze przyczyny nagłej śmierci sercowej:

Klasa NYHA (III/IV) i niska frakcja wyrzutowa lewej komory serca (LVEF) zwiększają ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca.

Mechanizm[edytuj | edytuj kod]

Postępowanie[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe i zaawansowane zabiegi reanimacyjne

Profilaktyka pierwotna i wtórna[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Choroby wewnętrzne. Andrzej Szczeklik (red.). Kraków: Medycyna Praktyczna, 2005. ISBN 8374300310.
  • Trusz-Gluza M.. Komorowe zaburzenia rytmu serca i nagła śmierć sercowa: Wytyczne ACC/AHA/ESC/PTK 2006 – komentarz. „Kardiol Pol”. 64, s. 1415–1418, 2006. 
  • Choroby wewnętrzne : kompendium medycyny praktycznej. Andrzej Szczeklik, Piotr Gajewski (red.). Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2009, s. 180. ISBN 978-83-7430-223-4.


Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.