Nagonka (socjologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nagonka – ostry, nie przebierający w środkach atak (na początku zwykle słowny) skierowany przeciwko osobie, grupie osób, grupie społecznej lub narodowi albo przeciwko jakiemuś zjawisku (także: zjawisku społecznemu) lub zdarzeniu. Nagonka słowna może przeistoczyć się w działania czynne i prowadzić do czynnej napaści a nawet pogromów. Jest elementem manipulacji w życiu politycznym[1].

Źródłosłów tego słowa wywodzi się od terminu polowania z naganką (przy pomocy naganiaczy, którzy napędzają zwierzynę na myśliwych) i pochodzi z łowiectwa.

Bardziej znaną formą nagonki z historii współczesnej Polski była kampania antysemicka zapoczątkowana przez Władysława Gomułkę w 1968 roku, która spowodowała masową emigrację Żydów z Polski.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Literatura przedmiotu[edytuj | edytuj kod]

  • Mirosław Karwat Teoria prowokacji. Analiza politologiczna 2007, Wydawnictwo Naukowe PWN, ISBN 978-83-01-15395-3

Przypisy