Nagroda Grammy w 2012

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
54. gala wręczenia nagród Grammy
Plakat gali
Data 12 lutego 2012
Miejsce Staples Center, Los Angeles, Stany Zjednoczone
Wstęp Dave Koz, MC Lyte
Prowadzenie LL Cool J
Czas trwania 8:00 – 11:30 p.m. PT
Stacja telewizyjna CBS
Nawigacja
 2011  

54. gala rozdania Grammy, prestiżowych amerykańskich nagród muzycznych wręczanych przez Narodową Akademię Sztuki i Techniki Rejestracji (NARAS), odbyła się 12 lutego 2012 roku w hali widowiskowej Staples Center w Los Angeles, w stanie Kalifornia. Jej transmisja na żywo miała miejsce na antenie stacji telewizyjnej CBS[1]. Gospodarzem ceremonii był raper LL Cool J. W trakcie gali rozdano honoraria dla muzyków za ich osiągnięcia w roku 2011. Była to pierwsza ceremonia Grammy po modyfikacji i zmniejszeniu liczby kategorii do 78[2].

Nominacje do 54. edycji Grammy zostały ogłoszone 30 listopada 2011 w trakcie odbytej w Nokia Theatre w Los Angeles gali, która także była retransmitowana przez CBS. Najwięcej nominacji (siedem) otrzymał Kanye West, a o jedną mniej – Adele, Foo Fighters i Bruno Mars[3]. Ostatecznie, najwięcej statuetek otrzymała Adele, która triumfowała między innymi w trzech najważniejszych kategoriach: album roku, nagranie roku i piosenka roku. Wyrównała ona tym samym należący do Beyoncé rekord największej ilości nagród Grammy zdobytych jednego wieczoru przez kobietę. Pięć honorariów otrzymał zespół Foo Fighters, a cztery – raper Kanye West. Specjalną statuetkę w kategorii MusiCares Person of the Year zdobył Paul McCartney[4].

Na gali odbyło się niemal dwadzieścia występów. Adele, która zaśpiewała publicznie po raz pierwszy od kilku miesięcy, została nagrodzona owacjami na stojąco. Jennifer Hudson wykonała "I Will Always Love You" w hołdzie dla zmarłej dzień przed galą Whitney Houston. Zespół The Beach Boys wystąpił po raz pierwszy do ponad 20 lat w swoim pierwotnym, pełnym składzie. Na scenie zaprezentowali się ponadto między innymi: Paul McCartney, Bruce Springsteen, Tony Bennett, Taylor Swift, Rihanna i Katy Perry. Wśród prezenterów, którzy wręczali nagrody i zapowiadali występy, znaleźli się chociażby Stevie Wonder, Diana Ross czy Carrie Underwood.

Wydarzenia poprzedzające galę[edytuj | edytuj kod]

Ceremonia ogłoszenia nominacji[edytuj | edytuj kod]

30 listopada 2011 roku w Nokia Theatre, w Los Angeles (stan Kalifornia) odbyła się ceremonia The GRAMMY Nominations Concert Live!!, która była emitowana na żywo przez CBS. Ogłoszono na niej nominacje w czterech najważniejszych kategoriach, ponadto na scenie teatru wystąpiło kilku wykonawców. Galę poprowadził LL Cool J[3].

Występy
Prezenterzy

Pre-show[edytuj | edytuj kod]

Dwuipółgodzinna transmisja poprzedzająca galę rozdania Grammy, The 54th Annual GRAMMY Awards Pre-Telecast Ceremony, rozpoczęła się 12 lutego 2012 o godzinie 1 p.m. PT i była retransmitowana na żywo na stronach internetowych Grammy.com i CBS.com. Program poprowadzili saksofonista Dave Koz oraz raperka i prezeska oddziału NARAS w Los Angeles, MC Lyte. W jego trakcie ogłoszono zwycięzców w niemal 70 kategoriach pominiętych w trakcie właściwej ceremonii, a także dano kilka występów[5].

Występy
  • Kim Burrell, Le'Andria Johnson, Kelly Price, Trin-I-Tee 5:7
  • Joyce DiDonato
  • Steve Earle
  • Rebirth Brass Band
Prezenterzy

Gala[edytuj | edytuj kod]

Gala wręczenia nagród 54. plebiscytu Grammy odbyła się 12 lutego 2012 roku w hali widowiskowej Staples Center, zlokalizowanej w Los Angeles. Poprowadził ją raper LL Cool J, który był także gospodarzem ceremonii ogłoszenia nominacji.

Występy[edytuj | edytuj kod]

Wykonawca Utwór
Bruce Springsteen
The E Street Band
"We Take Care of Our Own"
Bruno Mars "Runaway Baby"
Alicia Keys
Bonnie Raitt
hołd dla Etty James
"A Sunday Kind of Love"
Chris Brown "Turn Up the Music"
"Beautiful People"
Jason Aldean
Kelly Clarkson
"Don't You Wanna Stay"
Foo Fighters "Walk"
Rihanna
Coldplay
"We Found Love"
"Princess of China"
"Paradise"
The Beach Boys
Maroon 5
Foster the People
"Surfer Girl"
"Wouldn't It Be Nice"
"Good Vibrations"
Diana Krall
Paul McCartney
Joe Walsh
"My Valentine"
The Civil Wars "Barton Hollow"
Taylor Swift "Mean"
Katy Perry "E.T."
"Part of Me"
Adele "Rolling in the Deep"
The Band Perry
Blake Shelton
Glen Campbell
hołd dla Glen Campbell
"Gentle on My Mind"
"Southern Nights"
"Rhinestone Cowboy"
Tony Bennett
Carrie Underwood
"It Had to Be You"
Jennifer Hudson hołd dla Whitney Houston
"I Will Always Love You"
David Guetta
Lil Wayne
Foo Fighters
deadmau5
Chris Brown
"I Can Only Imagine"
"Rope"
"Raise Your Weapon"
Nicki Minaj "Roman Holiday"
Paul McCartney
Bruce Springsteen
Dave Grohl
Rusty Anderson
Brian Ray
Joe Walsh
"Golden Slumbers"
"Carry That Weight"
"The End"

Prezenterzy[edytuj | edytuj kod]

Nominacje[edytuj | edytuj kod]

Nominacje w siedemdziesięciu ośmiu kategoriach podzielonych na sekcje ogłoszono 30 listopada 2011[3]. Zwycięzcy zostaną zaś ogłoszeni na gali rozdania nagród 12 lutego 2012[1]. Najwięcej szans na zwycięstwo mają Kanye West (7), Adele, Foo Fighters i Bruno Mars (po 6). Poniższa lista zawiera tylko wybrane kategorie; pełna lista nominacji dostępna jest na oficjalnej stronie Grammy[6].

Kategorie generalne[edytuj | edytuj kod]

Nagranie roku Album roku
  • "Holocene" — Bon Iver (produkcja: Justin Vernon; inżynieria/miksowanie: Brian Joseph, Justin Vernon)
  • "Grenade" — Bruno Mars (produkcja: The Smeezingtones; inżynieria/miksowanie: Ari Levine, Manny Marroquin)
  • "The Cave" — Mumford & Sons (produkcja: Markus Dravs; inżynieria/miksowanie: Francois Chevallier, Ruadhri Cushnan)
  • "Firework" — Katy Perry (produkcja: Mikkel S. Eriksen, Tor Erik Hermansen, Sandy Vee; inżynieria/miksowanie: Mikkel S. Eriksen, Phil Tan, Sandy Vee, Miles Walker)
  • 21Adele (produkcja: Jim Abbiss, Adele, Paul Epworth, Rick Rubin, Fraser T. Smith, Ryan Tedder, Dan Wilson; inżynieria/miksowanie: Jim Abbiss, Philip Allen, Beatriz Artola, Ian Dowling, Tom Elmhirst, Greg Fidelman, Dan Parry, Steve Price, Mark Rankin, Andrew Scheps, Fraser T. Smith, Ryan Tedder; mastering: Tom Coyne)
  • Wasting LightFoo Fighters (produkcja: Butch Vig; inżynieria/miksowanie: James Brown, Alan Moulder; mastering: Joe LaPorta, Emily Lazar)
  • Born This WayLady Gaga (produkcja: Paul Blair, DJ Snake, Fernando Garibay, Lady Gaga, Robert John "Mutt" Lange, Jeppe Laursen, RedOne, Clinton Sparks; inżynieria: Fernando Garibay, Bill Malina, Trevor Muzzy, RedOne, Dave Russell, Justin Shirley Smith, Horace Ward, Tom Ware; mastering: Gene Grimaldi)
  • Doo-Wops & HooligansBruno Mars (gościnni wykonawcy: B.o.B, Cee Lo Green, Damian Marley; produkcja: Dwayne "Supa Dups" Chin-Quee, Needlz, The Smeezingtons; inżynieria/miksowanie: Ari Levine, Manny Marroquin; mastering: Stephen Marcussen)
  • LoudRihanna (gościnny wykonawcy: Drake, Eminem, Nicki Minaj; produkcja: Ester Dean, Mikkel S. Eriksen, Alex Da Kid, Kuk Harrell, Tor Erik Hermansen, Mel & Mus, Awesome Jones, Makeba Riddick, The Runners, Sham, Soundz, Chris "Tricky" Stewart, Sandy Vee, Willy Will; inżynieria/miksowanie: Ariel Chobaz, Cary Clark, Mikkel S. Eriksen, Alex Da Kid, Josh Gudwin, Kuk Harrell, Jaycen Joshua, Manny Marroquin, Dana Nielsen, Chad "C-Note" Roper, Noah "40" Shebib, Corey Shoemaker, Jay Stevenson, Mike Strange, Phil Tan, Brian "B-Luv" Thomas, Marcos Tovar, Sandy Vee, Jeff "Supa Jeff" Villanueva, Miles Walker, Andrew Wuepper; mastering: Chris Gehringer)
Piosenka roku Debiut roku
Notatka

Nagrodę w kategorii Nagranie roku przyznaje się za pojedynczy utwór dla jego wykonawcy oraz osób odpowiedzialnych za produkcję, inżynierię i miksowanie; Album roku – za pełen album muzyczny dla tych samych twórców; Piosenka roku zaś za pojedynczy utwór dla jego autora (nie wykonawcy)[7].

Pop[edytuj | edytuj kod]

Najlepszy występ popowy solo Najlepszy występ popowy w duecie/grupie
Najlepszy album popowy instrumentalny Najlepszy album popowy wokalny
  • The Road from Memphis — Booker T. Jones
  • Wish Upon a Star — Jenny Oaks Baker
  • E Kahe Malie — Daniel Ho
  • Hello Tomorrow — Dave Koz
  • Setzer Goes Instru-Mental!Brian Setzer

Dance / muzyka elektroniczna[edytuj | edytuj kod]

Najlepsze nagranie taneczne Najlepszy album taneczny/elektroniczny
  • "Scary Monsters and Nice Sprites" — Skrillex
  • Scary Monsters and Nice SpritesSkrillex

Tradycyjny pop[edytuj | edytuj kod]

Najlepszy album tradycyjnopopowy wokalny

Alternatywa[edytuj | edytuj kod]

Najlepszy album alternatywny wokalny

Rock[edytuj | edytuj kod]

Najlepszy występ rockowy Najlepszy występ hard rockowy/metalowy
Najlepsza piosenka rockowa Najlepszy album rockowy
  • "The Cave" — Mumford & Sons (autorstwo: Ted Dwane, Ben Lovett, Marcus Mumford, Country Winston)
  • "Down By The Water" — The Decemberists (autorstwo: Colin Meloy)
  • "Every Teardrop is a Waterfall" — Coldplay (autorstwo: Guy Berryman, Jonny Buckland, Will Champion, Chris Martin)
  • "Lotus Flower" — Radiohead (autorstwo: Colin Greenwood, Jonny Greenwood, Ed O'Brien, Phil Selway, Thom Yorke)

R&B[edytuj | edytuj kod]

Najlepszy występ R&B Najlepszy występ tradycyjno-R&B
  • "Far Away" — Marsha Ambrosius
  • "Not My Daddy" — Kelly Price & Stokley
  • "Pieces Of Me" — Ledisi
  • "You Are" — Charlie Wilson
  • "Sometimes I Cry" — Eric Benét
  • "Radio Message" — R. Kelly
  • "Good Man" — Raphael Saadiq
  • "Surrender" — Betty Wright & The Roots
Najlepsza piosenka R&B Najlepszy album R&B
  • "Far Away" — Marsha Ambrosius (autorstwo: Marsha Ambrosius, Sterling Simms, Justin Smith)
  • "Not My Daddy" — Kelly Price & Stokley (autorstwo: Kelly Price)
  • "Pieces Of Me" — Ledisi (autorstwo: Charles Harmon, Claude Kelly, Ledisi Young)
  • "You Are" — Charlie Wilson (autorstwo: Dennis Bettis, Carl M. Days, Jr., Wirlie Morris, Charlie Wilson, Mahin Wilso)
  • Second Chance — El DeBarge
  • Love LetterR. Kelly
  • Pieces of Me — Ledisi
  • Kelly — Kelly Price

Rap[edytuj | edytuj kod]

Najlepszy występ rapowy Najlepsza współpraca rapowo-śpiewana
Najlepsza piosenka rapowa Najlepszy album rapowy
  • "Black and Yellow" — Wiz Khalifa (autorstwo: Mikkel Eriksen, Tor Erik Hermansen, Cameron Thomaz)
  • "I Need a Doctor" — Dr. Dre feat. Eminem & Skylar Grey (autorstwo: Andre Young, Marshall Mathers III, Alexander Grant, Skylar Grey)
  • "Look at Me Now" — Chris Brown feat. Busta Rhymes & Lil Wayne (autorstwo: Jean Baptiste, Chris Brown, Ryan Buendia, Trevor Smith, Dwayne Carter, Jr., Wesley Pentz, Nick Van De Wall)
  • "Otis" — Jay Z & Kanye West (autorstwo: Shawn Carter, Kanye West, James Brown, Jimmy Campbell, Reg Connelly, Roy Hammond, J. Roach, Kirk Robinson, Harry Woods)
  • "The Show Goes On" — Lupe Fiasco (autorstwo: Dustin William Brower, Jonathon Keith Brown, Daniel Johnson, Kane, Wasalu Muhammad Jaco, Isaac Brock, Dann Gallucci, Eric Judy)
  • My Beautiful Dark Twisted FantasyKanye West

Country[edytuj | edytuj kod]

Najlepszy występ country solowy Najlepszy występ country w duecie/grupie
  • "Barton Hollow" — The Civil Wars
  • "Don't You Wanna Stay" — Jason Aldean & Kelly Clarkson
  • "You and Tequila" — Kenny Chesney feat. Grace Potter
  • "Are You Gonna Kiss Me or Not" — Thompson Square
Najlepsza piosenka country Najlepszy album country
  • "Are You Gonna Kiss Me or Not" ˜— Thompson Square (autorstwo: Jim Collins, David Lee Murphy)
  • "God Gave Me You" — Blake Shelton (autorstwo: Dave Barnes)
  • "Just Fishin'" — Trace Adkins (autostwo: Casey Beathard, Monty Criswell, Ed Hill)
  • "Threaten Me with Heaven" — Vince Gill (autorstwo: Vince Gill, Amy Grant, Will Owsley, Dillon O’Brian)
  • "You and Tequila" — Kenny Chesney feat. Grace Potter (autorstwo: Matraca Berg, Deana Carter)
  • My Kinda Party — Jason Aldean
  • Chief — Eric Church
  • Red River Blue — Blake Shelton
  • Here for a Good Time — George Strait
  • Speak NowTaylor Swift

Film/TV/media[edytuj | edytuj kod]

Najlepsza ścieżka dźwiękowa do wizualnego medium
(złożona z utworów melodyjno-tekstowych)
Najlepsza ścieżka dźwiękowa do wizualnego medium
(złożona z utworów wyłącznie kompozycyjnych)
Najlepsza piosenka napisana na potrzeby wizualnego medium

Muzyczne wideo[edytuj | edytuj kod]

Najlepsza krótka forma muzycznego wideo Najlepsza długa forma muzycznego wideo
  • "Yes I Know" — Memory Tapes (reżyseria i produkcja: Eric Epstein)
  • "All Is Not Lost" — OK Go (reżyseria: Itamar Kubovy, Damian Kulash, Trish Sie; produkcja: Shirley Moyers)
  • "Lotus Flower" — Radiohead (reżyseria i produkcja: Garth Jennings)
  • "First of the Year (Equinox)" — Skrillex (reżyseria: Tony Truand; produkcja: Noah Klein)
  • "Perform This Way" — "Weird Al" Yankovic (reżyseria: "Weird Al" Yankovic; produkcja: Cisco Newman)
  • Foo Fighters: Back and ForthFoo Fighters (reżyseria: James Moll; produkcja: James Moll, Nigel Sinclair)
  • I Am... World TourBeyoncé (reżyseria: Beyoncé Knowles, Ed Burke, Frank Gatson, Jr.; produkcja: Beyoncé Knowles)
  • Talihina Sky: The Story of Kings of LeonKings of Leon (reżyseria: Stephen C. Mitchell; produkcja: Casey McGrath)
  • Beats, Rhymes & Life: The Travels of a Tribe Called QuestA Tribe Called Quest (reżyseria: Michael Rapaport; produkcja: Robert Benavides, Debra Koffler, Eric Matthies, Frank Mele, Edward Parks, A Tribe Called Quest)
  • Nine Types of LightTV on the Radio (reżyseria: Tunde Adebimpe; produkcja: Michelle An, Braj)

Nagrody specjalne[edytuj | edytuj kod]

MusiCares Person of the Year
President's Merit Award
Grammy Lifetime Achievement Award
Grammy Trustees Award
Technical Grammy Award
  • Roger Nichols
  • Celemony

Przypisy

  1. 1,0 1,1 ABOUT: GRAMMY® AWARDS (ang.). W: Grammys [on-line]. CBS.com. [dostęp 2011-12-01].
  2. The Recording Academy Continues Evolution of Grammy Awards Process (ang.). Grammy.org. [dostęp 2011-12-01].
  3. 3,0 3,1 3,2 Chuck Crisafulli: "The GRAMMY Nominations Concert Live!!" Marries The Spectacular (ang.). grammy.com, 2011-11-30. [dostęp 2011-12-01].
  4. Paul McCartney Is 2012 MusiCares Person Of The Year (ang.). Grammy.com, 2011-09-13. [dostęp 2011-12-01].
  5. GRAMMY Pre-Telecast Ceremony To Stream Live Internationally (ang.). Grammy.com, 2012-02-08. [dostęp 2012-02-12].
  6. Nominees And Winners (ang.). Grammy.com. [dostęp 2012-02-12].
  7. The 411 On The Big Four GRAMMY Categories (ang.). Grammy.com, 2011-11-01. [dostęp 2011-11-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]