Nagryz poziomy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nagryz poziomy – overjet

Nagryz poziomy (ang. overjet) – poziome zachodzenie zębów siecznych w zwarciu centrycznym, wartość mierzona w ortodoncji jako miara prawidłowości zgryzu u pacjenta. Prawidłowo zęby górnego łuku zębowego pokrywają częściowo powierzchnie przedsionkowe (wargowe) zębów dolnych, a brzeg sieczny siekaczy dolnych kontaktuje się z powierzchnią podniebienną siekaczy górnych na guzkach podniebiennych.

Nagryz poziomy mierzy się od brzegu siecznego górnego przyśrodkowego siekacza do jego rzutu na powierzchnię przedsionkową (wargową) dolnego przyśrodkowego siekacza. Powinien wynosić ok. 2-3mm.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Irena Karłowska: Zarys współczesnej ortodoncji. Podręcznik dla studentów i lekarzy stomatologów. Wyd. 1. Warszawa: PZWL, 2001, s. 71-72. ISBN 83-200-2527-3.