Najada (księżyc)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Najada | |
 Zdjęcie Najady, wykonane przez sondę Voyager 2 |
|
| Planeta | Neptun |
| Odkrył | Richard J. Terrile, Voyager Imaging Team |
| Data odkrycia | wrzesień 1989 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/1989 N 6 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 48200 km |
| Mimośród | 0,000 |
| Okres obiegu | 0,294 d |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 4,74° |
| Długość węzła wstępującego | 49,0° |
| Argument perycentrum | 36,7° |
| Anomalia średnia | 334,9° |
| Własności fizyczne | |
| Wymiary | 96×60×52 km |
| Masa | ~1,9 × 1017 kg |
| Średnia gęstość | ~1,2 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,010 m/s2 |
| Albedo | 0,07 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
24,1 m |
| Temperatura powierzchni | ~51 K |
Najada (Neptun III) – księżyc Neptuna. Nazwa księżyca pochodzi od najad z mitologii greckiej.
Najada została odkryta w sierpniu 1989 r. na zdjęciach zrobionych przez sondę Voyager 2. Była ostatnim z księżyców odkrytych podczas jej przelotu obok Neptuna, została oznaczona S/1989 N 6.
Ma nieregularny kształt i nie wykazuje śladów jakiejkolwiek modyfikacji geologicznej. Orbita Najady znajduje się wewnątrz granicy Roche'a Neptuna, przez co siły pływowe działające na ten księżyc spowodują, że pewnego dnia rozpadnie się on, a jego pozostałości zasilą pierścień planety.
Zobacz też [edytuj]
- chronologiczny wykaz odkryć planet, planet karłowatych i ich księżyców w Układzie Słonecznym
- lista księżyców Neptuna – zestawienie podstawowych danych
|
|||||||
