Najwyższa Tajna Rada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Najwyższa Tajna Rada (ros. Верховный тайный совет) – najwyższy organ władzy wykonawczej w Rosji w latach 1726-1730; stworzyła ją cesarzowa Katarzyna I.

Pierwotnie miała 6 członków, byli nimi: Aleksandr Mienszykow, Fiodor Apraksin, Gawriłło Gołowkin, Andriej Ostermann, Piotr Tołstoj i Dmitrij Golicyn. Kilka miesięcy później dołączył do nich zięć carycy Karol Fryderyk, książę Holstein-Gottorp, była ona jednak ciągle zdominowana przez Aleksandra Mienszykowa.

W 1730 książę Ernest Jan Biron doradził carycy Annie rozwiązanie rady. Jej miejsce zajęła później, stworzona w roku 1762 przez Piotra III Rada Państwa Imperium Rosyjskiego.