Nakajima A4N
| Nakajima A4N | |
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Japonia |
| Producent | Nakajima |
| Typ | pokładowy samolot myśliwski |
| Konstrukcja | dwupłat o konstrukcja mieszana, podwozie klasyczne – stałe |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | 1934 |
| Lata produkcji | 1935 – 1940 |
| Wycofanie ze służby | 1941 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1 silnik gwiazdowy, 9-cylindrowy Nakajima Hikari 1 |
| Moc | 730 KM (534 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 10,00 m |
| Długość | 6,64 m |
| Wysokość | 3,07 m |
| Powierzchnia nośna | 22,89 m² |
| Masa | |
| Własna | 1 276 kg |
| Startowa | 1 740 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 352 km/h |
| Prędkość przelotowa | 233 km/h |
| Prędkość minimalna | 111 km/h |
| Prędkość wznoszenia | 14,3 m/s |
| Pułap | 7 740 m |
| Zasięg | 730 km (normalny) 846 km (maksymalny) |
| Długotrwałość lotu | 3,5 godz. |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 2 karabiny maszynowe Type 87 kal. 7,7 mm 2 bomby o masie 30-60 kg |
|
| Użytkownicy | |
| Japonia | |
Nakajima A4N – japoński, pokładowy samolot myśliwski z okresu międzywojennego. Według nomenklatury japońskiej, samolot nosił oznaczenie: "Typ-95 do bazowania na lotniskowcach".
Spis treści |
Historia [edytuj]
W 1934 r. w związku z brakiem dostatecznych osiągnięć przy budowie nowych, pokładowych samolotów myśliwskich, według programu rozwojowego 7 Shi i wobec zwiększonego zapotrzebowania na pokładowe samoloty w związku z wojną w Chinach, dowództwo lotnictwa marynarki zwróciło się do wytwórni Nakajima o szybkie opracowanie samolotu, który mógłby zastąpić dotychczas używane na pokładach japońskich lotniskowców.
W związku z tym podjęto prace konstrukcyjne, przy czym oparto je na konstrukcji samolotu Nakajima A2N, wprowadzając pewne zmiany konstrukcyjne, z których najważniejszą było zmniejszenie przekroju poprzecznego kadłuba i zwiększanie rozpiętości skrzydeł. Zastosowano także mocniejszy silnik. Prototyp samolotu był już gotowy jesienią 1934 roku. Otrzymał wtedy oznaczenie A4N1.
Pomimo sporych uwag co do osiągów samolotu, w 1935 r. został on wprowadzony do produkcji seryjnej, która trwała do 1940 r. Wyprodukowano 221 samolotów tego typu.
Użycie [edytuj]
Samoloty A4N, od momentu wprowadzenia do produkcji seryjnej, były wprowadzane do jednostek stacjonujących na lotniskowcach, zastępując tam samoloty A1N i A2N. Brały udział w walkach na terenie Chin w latach 1936 – 1940.
W 1940 r. zaczęto je wycofywać z jednostek bojowych w związku z wykorzystaniem coraz większej ilości jednopłatowych samolotów myśliwskich Mitsubishi A5M. Samoloty przekazywane były do jednostek szkolnych.
Opis konstrukcji [edytuj]
Samolot A4N był dwupłatem o konstrukcji mieszanej: częściowo pokrytej blachą aluminiową, częściowo płótnem i sklejką. Kabina odkryta. Podwozie klasyczne, stałe.
Napęd stanowił jeden silnik: Nakajima Hikari 1 (licencyjna wersja silnika Bristol Jupiter)
Uzbrojenie składało się z 2 karabinów maszynowych Typ 87 kal. 7,7 mm (w wersji A2N1 tylko 1 karabin maszynowy), zabudowane w kadłubie nad silnikiem oraz dwie bomby umieszczone w zaczepach podskrzydłowych o masie 30-60 kg.
Bibliografia [edytuj]
- Tadeusz Januszewski, Krzysztof Zalewski: Japońskie samoloty marynarki 1912-1945. Warszawa: Wyd. Lampart, 2000. ISBN 83-86776-50-1.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
