Nakwietnik trębacz
| Nakwietnik trębacz | |
 Samica |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | uskrzydlone |
| Rząd | prostoskrzydłe |
| Rodzina | świerszczowate |
| Rodzaj | Oecanthus |
| Gatunek | nakwietnik trębacz |
| Nazwa systematyczna | |
| Oecanthus pellucens | |
| (Scopoli, 1763) | |
| Synonimy | |
|
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Nakwietnik trębacz (Oecanthus pellucens) – palearktyczny gatunek ciepłolubnego owada prostoskrzydłego z rodziny świerszczowatych (Gryllidae), charakterystyczny zwłaszcza dla obszaru śródziemnomorskiego. Ciało o długości do 14 mm, barwy żółtawej.
Nakwietniki żywią się głównie pokarmem roślinnym (pyłek i płatki kwiatów), ale zjadają także mszyce i inne drobne owady. Podobnie jak inne szarańczaki samce nakwietników wabią samice ćwierkaniem wydawanym przy pomocy aparatu strydulacyjnego. Po kilkakrotnej kopulacji samice składają zapłodnione jaja do pędów roślin (między innymi winorośli, mięty i cykorii). Nakłute pokładełkiem pędy usychają. Postacie dorosłe następnego pokolenia pojawiają się rok później.
Na południu Europy nakwietniki występują najczęściej w winnicach, w Europie środkowej na drzewach i bylinach rosnących dziko, a w środkowej Azji często wyrządza szkody na plantacjach bawełny.
Gatunek został umieszczony na liście fauny Polski[1] jednak jego naturalne występowanie w kraju jest wątpliwe[2]. Pochodzące z XIX wieku informacje o występowaniu tego świerszcza w Polsce oraz doniesienie z Ojcowa (Bazyluk, 1970) prawdopodobnie dotyczą osobników zawleczonych[2].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Fauna Polski - charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. II. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2007. ISBN 978-83-881470-7-4.
- ↑ 2,0 2,1 Władysław Bazyluk, Anna Liana: Prostoskrzydłe - Orthoptera. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2000, seria: Katalog Fauny Polski cz. 17, z. 2. ISBN 83-85192-94-8.
[edytuj] Bibliografia
- Henryk Sandner: Owady. Państwowe Wydawnictwa Naukowe, 1989. ISBN 83-01-08369-7.
