Nalewka (farmacja)

Nalewka (łac. tinctura) – w farmacji jest to niezagęszczony preparat roślinny, otrzymywany poprzez wytrawienie suchego surowca roślinnego rozpuszczalnikiem, najczęściej etanolem bądź jego mieszaniną z wodą. Jest to rodzaj leku galenowego.

Nalewki otrzymuje się przez zalanie ziół rozpuszczalnikiem o przypisanym stężeniu i poddanie go maceracji lub perkolacji przez określony, podany w odpowiednich monografiach farmakopealnych czas, odpowiedni dla danego surowca. Można je też otrzymywać przez rozpuszczenie wyciągów suchych i gęstych.

Nalewki mają różnego rodzaju zastosowania, zależne od surowca z którego zostały wykonane. Popularne są nalewki wspomagające trawienie, przeciwkaszlowe, do stosowania zewnętrznego (np. do przemywania ran), płukania gardła i inne. Przeważnie są wydawane jako krople per se (czyli jako takie, w formie nieprzetworzonej).

Przykłady nalewek leczniczych:

• nalewka z kwiatostanu głogu (Tinctura Crataegi),
• nalewka z konwalii majowej mianowana (Tinctura Convallariae maialis titrata),
• nalewka z ziela kopytnika (Tinctura Asari),
• nalewka z owocni pomarańczy gorzkiej (Tinctura Aurantii amara),
• nalewka z liści pokrzyku wilczej jagody (Tinctura Belladonnae),
• nalewka z dębianek (Tinctura Gallae).

Zobacz też

• wyciąg (farmacja)
• alkoholatura
• maceracja (farmacja)
• perkolacja

Bibliografia

1. Stanisław Janicki, Adolf Fiebig, Małgorzata Sznitowska, Teresa Achmatowicz: Farmacja stosowana : podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: Wydaw. Lekarskie PZWL, 2003. ISBN 83-200-2847-7.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.