Naloty na Tokio
Naloty na Tokio – amerykańskie naloty, jakie miały miejsce w czasie działań wojennych na Pacyfiku, w okresie II wojny światowej, w latach 1942–1945. Pierwszym z nich był tzw. rajd płk Doolittle'a w 1942 roku.
W dniu 24 listopada 1944 88 jednostek zaatakowało miasto, ponieważ jednak bomby zrzucano z wysokości 10 000 m, tylko 10% z nich trafiło w zaplanowane cele.
W nocy z 23 na 24 lutego 1945 na Tokio spadły pierwsze bomby zapalające, niszcząc nieco ponad 2 km² miasta. Największy i najbardziej niszczycielski nalot miał miejsce 9/10 marca 1945 roku, kiedy to 279 samolotów B-29 zaatakowało w nocnym nalocie dywanowym, zrzucając na miasto 1650 ton bomb zapalających. Drewniana zabudowa szybko zajęła się ogniem. W wyniku wywołania burzy ogniowej zginęło ok. 120 000 Japończyków, w większości ludności cywilnej (niektóre dane mówią nawet o prawie 200 tys. ofiar, czyli więcej niż wskutek wybuchu obu późniejszych bomb atomowych razem wziętych lub jakimkolwiek nalocie podczas wojny w Europie). Operacja ta nosiła kryptonim "Meetinghouse".
