Naltrekson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Naltrekson
Naltrekson Naltrekson
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C20H23NO4
Masa molowa 341,40 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 16590-41-3
PubChem 5360515[2]
DrugBank DB00704[3]
Klasyfikacja
ATC N07 BB04

Naltrekson (łac. Naltrexonum) – organiczny związek chemiczny, analog kodeiny. Antagonista (a ściślej: odwrotny agonista) receptorów opioidowych o okresie półtrwania dłuższym niż nalokson. Wykazuje silne działania antagonistyczne na receptory μ, nieco słabsze działanie na receptory κ i znacznie słabsze działanie na receptor δ. Używany w terapii odwykowej u pacjentów uzależnionych od opioidów (dawki przekraczające 50 mg)[4]. W przypadku tzw. terapii naltreksonem w niskiej dawce (ang. low dose naltrexone)[5] stosuje się ok. 3–5 mg substancji na dobę[6], jednakże skuteczność takich działań nie jest potwierdzona naukowo. Sam wpływ naltreksonu na skuteczność terapii uzależnień bywa kwestionowany[7].

Chlorowodorek naltreksonu pod postacią leku Naltima-50 indyjskiej firmy Intas Pharmaceuticals

Naltrekson został zsyntetyzowany w 1965 w przez koncern DuPont. W sprzedaży jest dostępny w postaci tabletek, implantów podskórnych oraz zastrzyków domięśniowych[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Naltrekson (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich. [dostęp 2011-02-12].
  2. Naltrekson – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. Naltrekson – karta leku (DB00704) (ang.). DrugBank.
  4. Marcin Ziółkowski, Janusz Rybakowski. Naltrekson w leczeniu uzależnienia alkoholowego. „Alkoholizm i Narkomania”. 1/22/96. s. 105. 
  5. 5,0 5,1 lek. med. Teresa Wereżyńska-Bolińska: Program leczenia blokerem receptorów opioidowych. narkomania.org.pl. [dostęp 2013-09-28].
  6. M. Gironi, F. Martinelli-Boneschi, P. Sacerdote, C. Solaro i inni. A pilot trial of low-dose naltrexone in primary progressive multiple sclerosis. „Mult Scler”. 14 (8), s. 1076-1083, 2008. doi:10.1177/1352458508095828. PMID 18728058. 
  7. Karina Steinbarth-Chmielewska, Helena Baran-Furga. Klinika i farmakoterapia uzależnień od opiatów i środków psychostymulujących. „Farmakologia w psychiatrii i neurologii”. 1 (2008), s. 33-42, 2008. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • BM. Berkson, DM. Rubin, AJ. Berkson. The long-term survival of a patient with pancreatic cancer with metastases to the liver after treatment with the intravenous α-lipoic acid/low-dose naltrexone protocol. „Integr Cancer Ther”. 5 (1), s. 83-89, 2006. doi:10.1177/1534735405285901. PMID 16484716. 
  • BM. Berkson, DM. Rubin, AJ. Berkson. Reversal of signs and symptoms of a B-cell lymphoma in a patient using only low-dose naltrexone. „Integr Cancer Ther”. 6 (3), s. 293-296, 2007. doi:10.1177/1534735407306358. PMID 17761642. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.