Nao

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robot NAO
Prototypowa wersja robota Nao

Nao – autonomiczny, programowalny, humanoidalny robot tworzony przez francuską firmę Aldebaran Robotics, której siedziba znajduje się w Paryżu. Rozwój robota rozpoczął się wraz z zapoczątkowaniem Projektu Nao w 2004. 15. sierpnia 2007 Nao zastąpił robota AIBO firmy Sony na międzynarodowych zawodach robotów w piłce nożnej RoboCup[1]. Nao był używany na RoboCup w latach 2008 i 2009, a w roku 2010 postanowiono wystawić NaoV3R[2].

Liczne wersje robota zostały wypuszczone od 2008 roku. Nao dla uczelni (The Nao Academics Edition) został stworzony dla uniwersytetów oraz laboratoriów w celach badawczych i edukacyjnych. W 2008 umożliwiono instytucjom zakup robota, a od 2011 jest on dostępny dla każdego. Od tamtej pory jest używany na wielu uczelniach na całym świecie, m.in. w:

  1. Laboratorium Robotyki i Sztucznej Inteligencji Indyjskiego Instytutu Technologii Informacyjnej w Allahabad
  2. Uniwerystecie Tokijskim
  3. Indyjskim Instytucie Technologii w Kanpurrze
  4. Uniwersytecie Paliwa i Minerałów im. Króla Fahd'a w Arabii Saudyjskiej

W grudniu 2011 Aldebaran Robotics wypuściło „Nao Next Gen” z udoskonalonym oprogramowaniem, mocniejszym procesorem i kamerami HD.

Specyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Wymiary robota to: 573 x 311 x 275 mm. Waży 5,2 kg. NAO ma wbudowane 2 głośniki i 4 mikrofony, dzięki którym jest w stanie określić kierunek i natężenie słyszanego dźwięku oraz rozpoznać ludzi, a także wyrazy i zdania wypowiedziane w jednym z 19 języków, dzięki oprogramowaniu firmy Nuance. Na głowie ma zamonotwane 2 kamery wideo o max. rozdzielczości nagrywania 1280x960 px w tempie 30 kl/s. Jest w stanie rozpoznawać przedmioty i twarze, dzięki czemu można nauczyć go by podnosił rzeczy z podłogi lub przywitał znajomą osobę. Oprogramowanie Choregraphe pozwala NAO czytać na głos tekst napisany w jednym z 19 języków. Robot posiada także zestaw dwóch czujników IR w oczach i dwa dalmierze ultradźwiękowe umieszczone na klace piersiowej. W utrzymaniu równowagi pomagają mu 2 żyroskopy, akcelerometr i 8 czujników nacisku umieszczonych w stopach. Pozycja każdej części ciała jest dokładnie śledzona dzięki 36 czujnikom hallotronowym w przegubach, dzięki czemu nigdy nie dojdzie do niechcianej kolizji między ruchliwymi kończynami NAO, zapewniającymi mu 25 stopni swobody. Za ruch ciała odpowiada 26 serwomotorów (szczotkowych, bezrdzeniowych)[3].Ma wbudowaną bezprzewodową kartę sieciową umożliwiającą mu łączenie się z internetem [4]. Oczy robota mogą przybierać różne kolory, reprezentując jego nastrój. Robot kontrolowany jest za pomocą systemu Linux.
Mózgiem maszyny jest potężny komputer, wyposażony w procesor Intel Atom Z530, 1GB RAM'u oraz 2GB pamięci Flash z możliwością powiększenia jej o dodatkowe 8GB dzięki czytnikowi kart MicroSD[3]. Posiada port Ethernet i odbiornik WiFi.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Do tej pory stworzono 6 prototypów robota: AL01, AL02, AL03, AL04, AL05a, AL05b oraz wersja RoboCup[4].
  • NAO jest dostepny do kupienia (koszt to ok. 8 000 $ (28 000 zł)) w kolorze pomarańczowym lub niebieskim.

Przypisy

  1. "Nao robot replaces AIBO in RoboCup Standard Platform League". Engadget. 16 August 2007. Retrieved 4 October 2012.
  2. "UK robots prepare for world cup". BBC. 25 October 2010. Retrieved 4 October 2012.
  3. 3,0 3,1 NAO w RoboShop. [dostęp 2014-12-26].
  4. 4,0 4,1 Aldebaran Robotics: Nao - About (ang.). [dostęp 22 czerwca 2008].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]