Napęd hydrauliczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Napęd hydrauliczny – urządzenie służące do przekazywania energii mechanicznej z miejsca jej wytworzenia do miejsca napędzanego za pomocą cieczy. Zasada działania napędów hydraulicznych oparta jest na prawie Pascala.

Napędy hydrauliczne są wykorzystywane w górnictwie, hutnictwie, obrabiarkach, maszynach rolniczych, budowlanych i drogowych. Napędy hydrauliczne dzielone są na hydrostatyczne i hydrokinetyczne.

Zalety napędów hydraulicznych[edytuj | edytuj kod]

  • małe gabaryty i ciężar, zwarta budowa,
  • trwałość i niezawodność,
  • duży moment rozruchowy przy krótkim czasie rozruchu i hamowania,
  • płynna, bezstopniowa regulacja prędkości i zmiany kierunku ruchu,
  • duża obciążalność przy małych prędkościach ruchu,
  • łatwość zabezpieczenia przed przeciążeniem,
  • realizacja dowolnych ruchów urządzenia wykonawczego: posuwisto-zwrotnych, wahadłowych i obrotowych,
  • precyzja działania,
  • standaryzacja elementów i łatwość automatyzacji,
  • łatwość prowadzenia instalacji nawet na duże odległości,
  • małe koszty konserwacji ze względu na smarne właściwości czynnika roboczego.

Wady napędów hydraulicznych[edytuj | edytuj kod]

  • wrażliwość na zapowietrzenie,
  • straty mocy podczas przepływu czynnika roboczego w instalacji,
  • wymagania wysokiej precyzji wykonania i remontu urządzeń,
  • wymagania wysokiej kwalifikacji obsługi,
  • konieczność dokładnego wykonania elementów zasilających,
  • w niektórych przypadkach konieczność utrzymywania stałej temperatury obiegowej

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Górski Z., "Budowa i działanie okrętowych urządzeń hydraulicznych", TRADEMAR Gdynia 2008