Naparstnica żółta
| Naparstnica żółta | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | jasnotowce |
| Rodzina | babkowate |
| Rodzaj | naparstnica |
| Gatunek | naparstnica żółta |
| Nazwa systematyczna | |
| Digitalis lutea L. Sp. pl. 2:622. 1753 |
|
| Synonimy | |
|
Digitalis argyrostigma hort.. |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Naparstnica żółta (Digitalis lutea L.) – gatunek rośliny należący do rodziny rodziny babkowatych (według systemów XX-wiecznych do trędownikowatych). Występuje w górach zachodniej i południowej Europy[2]. W Polsce rzadko uprawiana. Na zachodzie można spotkać jej zdziczałe formy (efemerofit). Prawdopodobnie kenofit.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Wieloletnia roślina zielna, osiąga wysokość do 80 cm. Cała roślina jest naga.
- Liście
- Błyszczące i nagie.
- Kwiaty
- Osadzone na łodydze na nagich szypułkach. Korona kwiatu rurkowatodzwonkowata, długości do 2 cm, przeważnie cytrynowożółta. Górna warga korony ma 2 trójkątne łatki, dolna 3, środkowa z nich jest dłuższa. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
Biologia [edytuj]
Roślina trująca: Trujące jest ziele naparstnicy żółtej.
Zastosowanie i uprawa [edytuj]
Roślina ozdobna chętnie uprawiana w ogródkach przydomowych. Jest łatwa w uprawie, w Polsce jest w pełni mrozoodporna. Najlepiej rożnie na stanowisku półcienistym i żyznej, przepuszczalnej glebie. Rozmnaża się przez wysiew nasion jesienią, można też przez podział rozrośniętych kęp. Po przekwitnięciu obcina się kwiatostany u samej podstawy, pobudza to rozwój nowych pędów. Jeśli nie usuniemy kwiatostanów samorzutnie rozsiewa się w ogrodzie[3] .
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-06].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
- ↑ Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
Bibliografia [edytuj]
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
