Napoléon (1852)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Napoléon
Napoléon
Historia
Położenie stępki 7 lutego 1848
Wodowanie 16 maja 1850
 Marine nationale
Wejście do służby 1 maja 1852
Wycofanie ze służby 1876
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 5100 t
Długość 77,8 m
Szerokość 17 m
Zanurzenie 8,4 m
Napęd
żagle, maszyna parowa, jedna śruba napędowa
Uzbrojenie
90 dział
Załoga 910
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Napoléonfrancuski okręt liniowy, który wszedł do służby w 1852. Był to pierwszy w historii okręt liniowy zbudowany z siłownią parową i śrubą napędową. Okręt nazwano imieniem Napoleona Bonaparte.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze niewielkie okręty wyposażone w silnik parowy i śrubę napędową zostały zbudowane w Wielkiej Brytanii po 1840. W grudniu 1846 francuskie władze wyraziły chęć montowania takiego napędu na już istniejących jednostkach. Francuski inżynier Henri Dupuy de Lôme uważał za lepsze rozwiązanie budowę od podstaw nowych okrętów wyposażonych w taki napęd. Opracował w tym celu na podstawie brytyjskich doświadczeń projekt okrętów liniowych wyposażonych w silnik parowy i śrubę napędową. Zamówienie na budowę pierwszego okrętu planowanej serii, który otrzymał imię "Napoléon" zostało złożone 14 lipca 1847 w stoczni w Tulonie. Rozpoczęcie budowy okrętu nastąpiło 7 lutego 1848. Wodowanie miało miejsce 16 maja 1850, wejście do służby 1 maja 1852. Podczas prób morskich okręt przebył trasę z Tulonu do Ajaccio ze średnią prędkością 12,1 węzła.

Okręt wziął udział w wojnie krymskiej, gdzie potwierdził swoje dobre własności morskie. Podczas eksploatacji problemy sprawiały jedynie niedopracowane pod względem technicznym elementy siłowni okrętowej. Okręt wycofano ze służby 6 listopada 1876.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. www.shipscribe.com: Fast screw ships of the line (ang.). [dostęp 20 września 2008].