Naraka (buddyzm)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Naraka (pali: niraja, niraya) – piekła w buddyzmie miejsca niewyobrażalnych mąk, gdzie trafia się na skutek złych działań (złej karmy). Czas przebywania w narakach jest bardzo długi, jednak jest ograniczony i po wyczerpaniu negatywnej karmy możliwe jest odrodzenie się w lepszej formie istnienia. Piekła interpretuje się też jako stany świadomości.

Wyróżnia się osiem narak gorących i osiem zimnych, naraki przejściowe oraz naraki sąsiadujące.

Osiem gorących narak[edytuj | edytuj kod]

  1. Samdźiwa - "odradzające", "ożywania"
  2. Kalasutra - "czarna lina"
  3. Samghata - "wzajemnego roztrzaskania", "ściskania i miażdżenia"
  4. Raurawa - "płaczące", "lamentu i wycia"
  5. Maharaurawa - "wielce płaczące", "wielkiego lamentu i wycia"
  6. Tapana - "parzące", "płonięcia"
  7. Mahatapana - "wielce parzące", "strasznego płonięcia"
  8. Awići - "nie wypuszczające", "nieznośnego bólu"

Osiem zimnych narak[edytuj | edytuj kod]

  1. Arbuda
  2. Nirarbuda
  3. Atata
  4. Hahawa
  5. Huhuwa
  6. Utpala
  7. Padma
  8. Mahapadma

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]