Narcyz (mitologia)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Narcyz (gr. Νάρκισσος Nárkissos, łac. Narcissus) – w mitologii greckiej młodzieniec niezwykłej urody.
Uchodził za syna boga rzecznego, Kefisosa, i nimfy Liriope. Nie chciał odwzajemnić uczuć nimfy Echo, wobec czego Nemezis ukarała go miłością do własnego odbicia w tafli wody. Narcyz zmarł z niezaspokojonej tęsknoty i po śmierci na jego grobie wyrósł kwiat nazwany później jego imieniem – narcyz.
Narcyz jest częstym tematem w sztuce (malowidła w Pompejach, Caravaggio, N. Poussin, C. Lorrain, S. Dalí) i literaturze (Zbigniew Herbert).