Narcyz (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Statua efeba tradycyjnie identyfikowana jako Narcyz lub Hiacynt. Kopia rzymska z II w.

Narcyz (gr. Νάρκισσος Nárkissos, łac. Narcissus) – w mitologii greckiej młodzieniec niezwykłej urody.

Uchodził za syna boga rzecznego, Kefisosa, i nimfy Liriope. Nie chciał odwzajemnić uczuć nimfy Echo, wobec czego Nemezis ukarała go miłością do własnego odbicia w tafli wody. Narcyz zmarł z niezaspokojonej tęsknoty i po śmierci na jego grobie wyrósł kwiat nazwany później jego imieniem – narcyz.

Narcyz jest częstym tematem w sztuce (malowidła w Pompejach, Caravaggio, N. Poussin, C. Lorrain, S. Dalí) i literaturze (Zbigniew Herbert).