Narodowe Muzeum Nauki i Technologii im. Leonarda da Vinci w Mediolanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Narodowe Muzeum Nauki i Technologii im. Leonarda da Vinci
Museo Nazionale della Scienza e della Tecnologia Leonardo da Vinci
Wejście do muzeum.
Wejście do muzeum.
Państwo  Włochy
Miejscowość Mediolan
Adres Via S.Vittore 21
20123 Milano
Dyrektor Fiorenzo Galli
Położenie na mapie Mediolanu
Mapa lokalizacyjna Mediolanu
Narodowe Muzeum Nauki i Technologii im. Leonarda da Vinci
Narodowe Muzeum Nauki i Technologii im. Leonarda da Vinci
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Narodowe Muzeum Nauki i Technologii im. Leonarda da Vinci
Narodowe Muzeum Nauki i Technologii im. Leonarda da Vinci
Ziemia 45°27′46,717″N 9°10′16,270″E/45,462977 9,171186
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa muzeum
Fragment projektu idealnego miasta, którego model znajduje sie w muzeum
Model opancerzonego wozu wykonany na podstawie planów Leonarda

Narodowe Muzeum Nauki i Technologii im. Leonarda da Vinci w Mediolanie (wł.) Museo nazionale della scienza e della tecnologia Leonardo da Vinci – muzeum prezentujące wynalazki i osiągnięcia w dziedzinie techniki i nauki na przestrzeni XVI-XX w. oraz posiadające w swych murach salę poświęconą włoskiemu artyście renesansowemu i naukowcowi Leonardowi da Vinci oraz jego wynalazkom.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budynek, w którym obecnie znajduje się muzeum, powstał w XVI w. jako klasztor męski dla benedyktynów zwanych oliwietanami. W czasach Napoleona I Bonaparte służył jako koszary dla jego wojsk. Budynek wybudowano w centrum Mediolanu i do dziś jest jednym z najstarszych budynków w mieście zachowującym swoją renesansową architekturę.

W latach 1947-53 w trakcie odrestaurowywania budynku odkryto w ścianach ukryte mauzoleum, które, według legendy, miało być grobem cesarza Walentyniana II oraz innych członków jego rodziny. Po dokonanych naprawach, budynek został przekazany Narodowemu Muzeum Nauki i Technologii i nazwany imieniem Leonarda da Vinci. Oficjalne otwarcie odbyło się 16 lutego 1953 r. w 500. rocznicę urodzin Leonarda.

Zbiory muzealne[edytuj | edytuj kod]

Większa część zbiorów znajduje się obecnie w zachowanej części klasztoru zwaną "Edificio Monumentale". W muzealnych salach znajduje się ok. 10 000 eksponatów będących oryginalnymi urządzeniami lub ich replikami. Muzeum zajmuje 23 000 m² powierzchni na ogólnej powierzchni przestrzeni 40 000 m².

Eksponaty muzealne opowiadają historię nauki i techniki w wielu przestrzeniach; od modeli ukazujących geniusz Leonarda da Vinci, do przyrządów pomiarowych wszechświata, od pierwszych urządzeń zapisujących i odtwarzających dźwięk, mowę do nowoczesnych instrumentów telekomunikacyjnych. W zbiorach znajdują się również pierwsze silniki czy środki transportu.

Narodowe Muzeum Nauki i Technologii im. Leonarda da Vinci w Mediolanie jest jednym z najważniejszym muzeum techniki i nauki na świecie.

Sala Leonarda da Vinci[edytuj | edytuj kod]

W specjalnej sali muzeum zgromadzono wynalazki, maszyny Leonarda da Vinci. Urządzenia zostały zrekonstruowane i zbudowane według jego projektów zamieszczonych w zachowanych notatek, głównie z Kodeksu Atlantyckiego.

Maszyny te zostały zgrupowane w kilku kategoriach:

  • maszyny ziemne
  • maszyny latające
  • urządzenia codziennego użytku
  • urządzenia wodne
  • urządzenia związane z architekturą

W sali znajduje się model pomnika konia z brązu, według rysunku Leonarda, który został postawiony w San Siro w Mediolanie w 1999 r. Można obejrzeć model mechanicznego krosna a w innej sekcji model idealnego miasta opartego na szkicach Leonarda da Vinci.

Prócz wynalazków, można obejrzeć również fotografie i opisy różnych maszyn projektowanych przez mistrza.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]