Narodowy Ruch Wyzwolenia Azawadu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Narodowy Ruch Wyzwolenia Azawadu (fr: Mouvement National pour la Libération de l'Azawad; en: National Movement for the Liberation of Azawad; ar: الحركة الوطنية لتحرير أزواد; MNLA) – organizacja polityczno-militarna malijskich Tuaregów powstała w październiku 2011, której celem była walka o niepodległość Azawadu.

Lokalizacja Azawadu

Malijscy Tuaregowie zaciągali się do służby w armii libijskiej za czasów Muammara al-Kaddafiego i brali udział w walkach podczas wojny domowej w Libii w 2011. Jeszcze w trakcie wojny domowej kiedy libijscy powstańcy z pomocą NATO zdobywali przewagę i tuż po zakończeniu wojny domowej w Libii w 2011 uzbrojeni i zmobilizowani Tuaregowie powrócili na pustynne tereny Azawadu. W październiku 2011 powołali ugrupowanie Narodowego Ruchu Wyzwolenia Azawadu i w styczniu 2012 podjęli walkę o niepodległość tego regionu, deklarując że "będą kontynuować walkę tak długo dopóki Bamako nie uzna tego terytorium jako oddzielnego bytu"[1].

Przywódcą ugrupowania jest Ibrahim Ag Bahanga, a rzecznikiem Mossa Ag Attaher[2].

Tuaregowie zostali oskarżeni przez malijski rząd o współpracę z Al-Kaidą. U boku MNLA walczyli fundamentaliści islamscy z ugrupowań Ansar Dine i Ruch na Rzecz Jedności i Dżihadu w Afryce Zachodniej (MOJWA), którzy w październiku 2011 zerwali z Al-Kaidą Islamskiego Magrebu (AQIM)[1][3][4].

W wyniku walk w Mali doszło do buntu wojska malijskiego i zamachu stanu. Tuaregowie z kolei zajęli cały region Azwadu z najważniejszymi miastami: Kidal, Gao i Timbuktu[5]. 6 kwietnia 2012 Tuaregowie ogłosili zakończenie działań zbrojnych oraz ogłosili deklarację niepodległości Azawadu, obejmującego północną część Mali komunikując jednocześnie nienaruszalność granic państw ościennych[6].

Porozumienie między MNLA i grupami islamskimi nie weszło w życie i doszło między nimi do starć zbrojnych. Celem deklarowanym przez Ansar Dine nie było uwolnienie Azawadu, tylko rozszerzenie wpływów islamu na obszar zajmowany przez Tuaregów z zachowaniem dotychczasowych granic Mali. Do czerwca 2012 r. islamiści zajęli po kolei wszystkie 3 regiony Azawadu (Kidal, Gao i Timbuktu), wprowadzając szariat, niszcząc zabytki sufickie i powodując masowe ucieczki ludności zamieszkałej w miastach. Głównym motywem Ansar Dine wskazywanym przez MNLA nie były jednak nieporozumienia na tle religijnym (Tuaregowie wyznają liberalny odłam islamu, charakteryzujący się otwartością i równouprawnieniem kobiet), tylko agentura okolicznych państw (bez jednoznacznego wskazania na Algierię) oraz działalność rządu w Bamako, powiązanego z siatką handlarzy narkotyków. Bieżące komunikaty można śledzić na stronie organizacji: http://mnlamov.net .

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Mali: 47 Die in Clashes Between Troops, Rebels - Ministry (ang.). allafrica. [dostęp 2012-02-10].
  2. The Causes of the Uprising in Northern Mali (ang.). thinkafricapress.com. [dostęp 2012-04-06].
  3. Tuareg-jihadists alliance: Qaeda conquers more than half of Mali (ang.). middle-east-online.com. [dostęp 2012-04-06].
  4. Armed Islamist group claims control in northeast Mali (ang.). AFP. [dostęp 2012-03-30].
  5. Narodowy Ruch Wyzwolenia Azawadu: THE RENEWAL OF ARMED STRUGGLE IN AZAWAD (ang.). [dostęp 2-04-2012].
  6. Tuaregs claim 'independence' from Mali (ang.). Al Jazeera, 6 kwietnia 2012. [dostęp 2012-04-06].