Narodowy Uniwersytet Charkowski im. Wasyla Karazina
Narodowy Uniwersytet Charkowski im. Wasyla Karazina (ukr. Харківський національний університет імені Василя Каразіна) – druga najstarsza szkoła wyższa (po Uniwersytecie Lwowskim) na terytorium obecnej Ukrainy istniejąca od 1804 roku.
Spis treści |
Wcześniejsze nazwy[edytuj]
- Charkowski Uniwersytet Imperatorski (ros. "Харьковский Императорский университет", 1805—1917)
- Wolna Akademia Nauk Teoretycznych ("Свободная Академия теоретических знаний", 1920—1921)
- Charkowski Instytut Kształcenia Ogólnego ("Харьковский институт народного образования", 1921—1932)
- Charkowski Uniwersytet Państwowy im. Maksyma Gorkiego ("Харьковский государственный университет имени А. М. Горького", 1932—1998)
Historia[edytuj]
Został powołany do życia 29 stycznia 1804 na mocy ukazu carskiego staraniem matematyka Wasyla Karazina, który zebrał wśród miejscowej ludności środki finansowe na budowę ośrodka naukowego w maleńkim wówczas Charkowie.
W 1805 roku na uczelni studiowało 57 osób, trzydzieści lat później już 263 - głównie na wydziałach medycznym i prawnym. W 1807 roku założono tzw. gabinet zoologiczny (зоологический кабинет) - obecnie Muzeum Przyrody NUCh.
Na Uniwersytecie Charkowskim wykładał m.in. Józef Kazimierz Ziemacki - polski profesor chirurgii, jeden z odnowicieli Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie (1919), honorowy rektor i oficjalny prorektor tej uczelni, oraz Antoni Szahin - polski astronom i geodeta, także związany z Uniwersytetem Wileńskim. Kuratorem uniwersytetu był m.in. Seweryn Potocki.
Wydziały[edytuj]
- Fizyczno-Techniczny
- Mechaniczno-Matematyczny
- Radiofizyczny
- Fizyczny
- Informatyki
- Biologiczny
- Filozoficzny
- Geologiczno-Geograficzny
- Ekonomiczny
- Języków Obcych
- Historyczny
- Filologiczny
- Medyczny
- Chemiczny
- Socjologii
- Psychologii
- Podwyższania kwalifikacji
- Fizyczno-Energetyczny
- Centralna Biblioteka ("Центральная Научная Библиотека ХНУ") posiada jeden z większych księgozbiorów na Ukrainie.
