Pierścienie Władzy
Pierścienie Władzy (także Wielkie Pierścienie) – artefakty ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.
Spis treści |
[edytuj] Historia Pierścieni
Było dwadzieścia Pierścieni Władzy.[potrzebne źródło] Ñoldorowie z Eregionu wykuli dziewiętnaście z nich, korzystając z wiedzy zdobytej od Saurona. Sam Sauron, w tajemnicy, wykuł w ogniu Orodruiny dwudziesty – zwany Jedynym Pierścieniem. Obdarzył go sporą częścią swej mocy, aby uzyskać władzę nad pozostałymi pierścieniami.
Ñoldorowie zdali sobie sprawę, że Sauron pragnie je kontrolować i zrezygnowali z używania pierścieni. Sauron wypowiedział im wojnę i przejął większość Pierścieni Władzy z wyjątkiem trzech najpotężniejszych, z którymi Ñoldorom z Eregionu udało się uciec. Sauron następnie przekazał siedem Pierścieni królom krasnoludów, a dziewięć możnym ludziom. Krasnoludowie używali Pierścieni w celu gromadzenia bogactw, ale nigdy nie poddali się władzy Saurona. Cztery z ich pierścieni zostały zniszczone przez smoki, a trzy pozostałe Sauron odzyskał (ostatni z nich został odebrany Thráinowi, ojcu Thorina Dębowej Tarczy, tuż przed lub w trakcie wydarzeń opisanych w Hobbicie). Ludzie, którzy otrzymali dziewięć pierścieni, ulegli potędze Jedynego i stali się Nazgûlami, Upiorami Pierścienia.
[edytuj] Trzy pierścienie
Trzy pierścienie Ñoldorów z Eregionu zostały wykute osobiście przez Celebrimbora i Sauron nigdy nie miał do nich dostępu. Ich nazwy pochodzą z quenyi.
[edytuj] Narya
W quenyi nárë (z rdzeniem nár) znaczy ogień. Stąd zwany był Pierścieniem Ognia i Czerwonym Pierścieniem. Wykonany był prawdopodobnie ze złota, z czerwonym oczkiem z rubinu.
Według Niedokończonych opowieści pierwszym jego właścicielem był Celebrimbor, który oddał Naryę razem z Vilyą Gil-Galadowi, królowi Ñoldorów, który to zaś powierzył Czerwony Pierścień Círdanowi, władcy Mithlondu, zatrzymując jednak Vilyę.
Círdan, gdy witał Gandalfa w Mithlondzie przekazał mu go, gdyż wiedział, iż czarodziej jest jednym z Majarów z Amanu, i może wykorzystać pierścień, by „rozpalić chłodniejące serca świata”. Círdan wyrzekł się pierścienia ognia, gdyż jak sam powiedział: „Dopóki ostatni okręt nie odpłynie z Mithlondu ja nie znużę się tym światem” – pierścień ten chronił bowiem od znużenia.
Gandalf odpłynął z pierścieniem w Ostatniej Wyprawie Powierników Pierścieni.
[edytuj] Nenya
W quenyi nén (z rdzeniem nen) znaczy woda, dlatego był to Pierścień Wody. Wykonany z mithrilu, z osadzonym diamentem.
Jego powiernicą była Galadriela z Lothlórien, która pod koniec Trzeciej Ery zabrała go na Zachód.
[edytuj] Vilya
W quenyi vilya znaczy powietrze. Był wykonany ze złota z oprawionym szafirem. Pierścień ten uważany był za najpotężniejszy spośród Trzech danych elfom. Początkowo jego powiernikiem był Gil-galad, ale przekazał go Elrondowi pod koniec Drugiej Ery.
Po upadku Saurona moc tego Pierścienia zanikła i został wzięty przez Elronda za morze pod koniec Trzeciej Ery.
[edytuj] Tekst wiersza o Pierścieniach
Three Rings for the Elven-kings under the sky, |
Trzy Pierścienie dla królów elfów pod otwartym niebem,
|
Neldë Cormar Eldaron Aranen nu i vilya, |
Corf neledh 'nin Ellerain nui venel, |
Gakh Nazgi Golug durub-ûri lata-nût, |
|
|
|||||
Przypisy
- ↑ J. R. R. Tolkien. Władca Pierścieni. Drużyna Pierścienia. Wydawnictwo Literackie MUZA SA, Warszawa 2002.