Pierścienie Władzy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Narya)
Skocz do: nawigacji, szukaj

Pierścienie Władzy (także Wielkie Pierścienie) – artefakty ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Spis treści

[edytuj] Historia Pierścieni

Było dwadzieścia Pierścieni Władzy.[potrzebne źródło] Ñoldorowie z Eregionu wykuli dziewiętnaście z nich, korzystając z wiedzy zdobytej od Saurona. Sam Sauron, w tajemnicy, wykuł w ogniu Orodruiny dwudziesty – zwany Jedynym Pierścieniem. Obdarzył go sporą częścią swej mocy, aby uzyskać władzę nad pozostałymi pierścieniami.

Ñoldorowie zdali sobie sprawę, że Sauron pragnie je kontrolować i zrezygnowali z używania pierścieni. Sauron wypowiedział im wojnę i przejął większość Pierścieni Władzy z wyjątkiem trzech najpotężniejszych, z którymi Ñoldorom z Eregionu udało się uciec. Sauron następnie przekazał siedem Pierścieni królom krasnoludów, a dziewięć możnym ludziom. Krasnoludowie używali Pierścieni w celu gromadzenia bogactw, ale nigdy nie poddali się władzy Saurona. Cztery z ich pierścieni zostały zniszczone przez smoki, a trzy pozostałe Sauron odzyskał (ostatni z nich został odebrany Thráinowi, ojcu Thorina Dębowej Tarczy, tuż przed lub w trakcie wydarzeń opisanych w Hobbicie). Ludzie, którzy otrzymali dziewięć pierścieni, ulegli potędze Jedynego i stali się Nazgûlami, Upiorami Pierścienia.

[edytuj] Trzy pierścienie

Trzy pierścienie Ñoldorów z Eregionu zostały wykute osobiście przez Celebrimbora i Sauron nigdy nie miał do nich dostępu. Ich nazwy pochodzą z quenyi.

[edytuj] Narya

Oszlifowany rubin

W quenyi nárë (z rdzeniem nár) znaczy ogień. Stąd zwany był Pierścieniem Ognia i Czerwonym Pierścieniem. Wykonany był prawdopodobnie ze złota, z czerwonym oczkiem z rubinu.

Według Niedokończonych opowieści pierwszym jego właścicielem był Celebrimbor, który oddał Naryę razem z Vilyą Gil-Galadowi, królowi Ñoldorów, który to zaś powierzył Czerwony Pierścień Círdanowi, władcy Mithlondu, zatrzymując jednak Vilyę.

Círdan, gdy witał Gandalfa w Mithlondzie przekazał mu go, gdyż wiedział, iż czarodziej jest jednym z Majarów z Amanu, i może wykorzystać pierścień, by „rozpalić chłodniejące serca świata”. Círdan wyrzekł się pierścienia ognia, gdyż jak sam powiedział: „Dopóki ostatni okręt nie odpłynie z Mithlondu ja nie znużę się tym światem” – pierścień ten chronił bowiem od znużenia.

Gandalf odpłynął z pierścieniem w Ostatniej Wyprawie Powierników Pierścieni.

[edytuj] Nenya

Brylanty

W quenyi nén (z rdzeniem nen) znaczy woda, dlatego był to Pierścień Wody. Wykonany z mithrilu, z osadzonym diamentem.

Jego powiernicą była Galadriela z Lothlórien, która pod koniec Trzeciej Ery zabrała go na Zachód.

[edytuj] Vilya

Szafir

W quenyi vilya znaczy powietrze. Był wykonany ze złota z oprawionym szafirem. Pierścień ten uważany był za najpotężniejszy spośród Trzech danych elfom. Początkowo jego powiernikiem był Gil-galad, ale przekazał go Elrondowi pod koniec Drugiej Ery.

Po upadku Saurona moc tego Pierścienia zanikła i został wzięty przez Elronda za morze pod koniec Trzeciej Ery.

[edytuj] Tekst wiersza o Pierścieniach

Wersja oryginalna

Three Rings for the Elven-kings under the sky,
Seven for the Dwarf-lords in their halls of stone,
Nine for Mortal Men doomed to die,
One for the Dark Lord on his dark throne
In the Land of Mordor where the Shadows lie.
One Ring to rule them all, One Ring to find them,
One Ring to bring them all and in the darkness bind them
In the Land of Mordor where the Shadows lie.

Wersja polska

Trzy Pierścienie dla królów elfów pod otwartym niebem,
Siedem dla władców krasnali w ich kamiennych pałacach,
Dziewięć dla śmiertelników, ludzi śmierci podległych,
Jeden dla Władcy Ciemności na czarnym tronie
W krainie Mordor, gdzie zaległy cienie,
Jeden, by wszystkimi rządzić, Jeden, by wszystkie odnaleźć,
Jeden, by wszystkie zgromadzić i w ciemności związać
W krainie Mordor, gdzie zaległy cienie.

(tłum. Maria Skibniewska)[1]
Wersja w quenyi

Neldë Cormar Eldaron Aranen nu i vilya,
Otso Heruin Naucoron ondeva mardentassen,
Nertë Firimë Nérin yar i Nuron martyar,
Minë i Morë Herun mormahalmaryassë
Mornórëo Nóressë yassë i Fuini caitar.
Minë Corma turië të ilyë, Minë Corma hirië të,
Minë Corma hostië të ilyë ar mordossë nutië të
Mornórëo Nóressë yassë i Fuini caitar.

Wersja w sindarinie

Corf neledh 'nin Ellerain nui venel,
Odo'ni Nauhírath vi rynd gonui în,
Neder'ni Fîr Fírib beraid fíred,
Êr am Morchír bo morn-orchamm dîn
Vi Dor e-Mordor ias i-Ndúath caedar.
Er-chorf a thorthad hain bain, Er-chorf a chired hain,
Er-chorf a thoged hain bain a din fuin an nuded hain
Vi Dor e-Mordor ias i-Ndúath caedar.

Wersja w Czarnej Mowie

Gakh Nazgi Golug durub-ûri lata-nût,
Udu takob-ishiz gund-ob Gazat-shakh-ûri,
Krith Shara-ûri matûrz matat dûmpuga,
Ash tug Shakhbûrz-ûr Ulîma-tab-ishi za,
Uzg-Mordor-ishi amal fauthut burgûli.
Ash nazg durbatulûk, ash nazg gimbatul,
Ash nazg thrakatulûk, agh burzum-ishi krimpatul
Uzg-Mordor-ishi amal fauthut burgûli.

Przypisy

  1. J. R. R. Tolkien. Władca Pierścieni. Drużyna Pierścienia. Wydawnictwo Literackie MUZA SA, Warszawa 2002.
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach