Narys fortyfikacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Narys fortyfikacyjny – w dawnych fortyfikacjach sposób rozmieszczenia poszczególnych dzieł fortyfikacyjnych lub ich elementów.

Wśród narysów fortyfikacyjnych rozróżnia się:

  • narys bastionowy – stosowany od XVI wieku do XIX wieku. Złożony był z z pięciokątnych masywów ziemnych – bastionów połączonych ze sobą prostymi odcinkami wałów ziemnych tzw. kurtyn. Całość tworzyła zamknięty wielobok, czyli poligon (nazywany także wielobokiem fortyfikacyjnym). Pomiędzy poszczególnymi bastionami wznoszono także dodatkowe umocnienia, takie jak: rawelin, kleszcze, przeciwstraż
  • narys kleszczowy – stosowany wspólnie z narysem bastionowym. Powstawał w wyniku przedłużenia czół bastionów i rawelinów aż do punktu zetknięcia się
  • narys poligonalny – stosowany w fortyfikacjach od XVIII wieku do XIX wieku. Powstawał przez przedłużenie czół bastionów i umieszczenie w punkcie przecięcia dodatkowego dzieła obronnego w postaci kaponiery lub kojca.