Natasha Saint-Pier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy zespołu. Zobacz też: Natasha St-Pier (album).
Natasha St-Pier
Natasha St-Pier - chanteuse française - Denain - France - 12 mars 2010 - DSC3256.jpg
Natasha St-Pier podczas koncertu w Denain we Francji (2010)
Imię i nazwisko Natasha Saint-Pierre
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1981
Bathurst, Nowy Brunszwik
Pochodzenie  Kanada
Instrument fortepian, instrumenty klawiszowe
Gatunek pop, pop rock, adult contemporary, dance
Zawód wokalistka, kompozytorka
Aktywność od 1996 roku
Wytwórnia płytowa Sony BMG, Columbia Records, Twin Music, Guy Cloutier Communications
Powiązania Garou, Pascal Obispo, Guy Cloutier, Céline Dion
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Natasha Saint-Pierre (często zapisywane jako Natasha St-Pier; ur. 10 lutego 1981 roku w Bathurst w Nowym Brunszwiku) – kanadyjska wokalistka popowa, rockowa i jazzowa pochodzenia akadiańskiego.

W maju 2001 roku reprezentowała Francję podczas 46. Konkursu Piosenki Eurowizji z utworem „Je n'ai que mon âme”, z którym zajęła czwarte miejsce.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo, edukacja[edytuj | edytuj kod]

Saint-Pierre urodziła się w Bathurst w kanadyjskiej prowincji Nowy Brunszwik jako najstarsze dziecko dyrektora więzienia Mario St-Pierre'a oraz pielęgniarki położnej Rose-Marie Bard. Razem z młodszym o cztery lata bratem Jonathanem została wychowana w Saint-Hilaire Baker-Brook. Uczęszczała do szkoły średniej o profilu biologicznym.

1981-1995: Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Talent do śpiewania odkryła w sobie dość wcześnie. W wieku 8 lat zaczęła pobierać lekcje muzyki – śpiewu klasycznego i popularnego, baletu, jazzu oraz gry na fortepianie. Jakiś czas później została doceniona przez swojego nauczyciela muzyki, który zaangażował ją do przedstawienia musicalowego, gdzie wykonała utwór „Mon cadeau” z repertuaru Elsy. W 1992 roku została dostrzeżona przez Alaina Morisoda i zaproszona do udziału w programie dla młodych talentów Sweet People Show, realizowanego przez lokalną telewizję w Quebecu. W kolejnym roku, jako trzynastolatka została najmłodszą finalistką konkursu Le Pouvoir de la Chanson, po którego zakończeniu producenci Regean i Michela Lacroix postanowili nawiązać z nią współpracę, oferując jej podpisanie w 1995 roku pierwszego kontraktu płytowego z ich wytwórnią Mi Re La. W lipcu tego samego roku wokalistka nagrała piosenkę „Le Parcours du coeur”, napisaną z okazji piątej rocznicy założenia fundacji Maurice Tanguay'a, zajmującej się upośledzonymi dziećmi.

1996-98: Emergence[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 1996 roku wydała swój debiutancki album studyjny, zatytułowany Emergence, na którą materiał skomponował oraz zrealizował Steve Baracatt. Wydawnictwo, wyprodukowane przez Guy’a Cloutiera, promowały single „Il ne sait pas” i „Sans le savoir”[1]. Niedługo po wydaniu płyty zerwała umowę ze swoimi agentami, a decyzję tłumaczyła rozbieżnościami w postrzeganiu dalszego rozwoju artystycznego. Po rozstaniu wokalistka przerwała karierę na niecałe trzy lata.

1999-2000: Notre Dame de Paris[edytuj | edytuj kod]

Negocjacje między prawnikami obu stron dotyczące zerwanego kontraktu trwały przeszło dwa lata. Obserwujący całą sytuację z boku, Guy Cloutier, postanowił pomóc St-Pier, biorąc ją pod swoje skrzydła. Producent zainwestował w dalszy rozwój jej kariery ok. miliona dolarów kanadyjskich. W październiku 1999 roku sukces odniósł musical Notre Dame de Paris w reżyserii Luc'a Plamondon'a. Podczas trasy koncertowej w Quebecu St-Pier otrzymała propozycję zastąpienia w roli Fleur-de-lys aktorkę Julie Zenatti, która musiała nagle wrócić do Paryża. Dzięki występowi w spektaklu została zaangażowana w produkcję brytyjskiej wersji musicalu, gdzie zagrała u boku Tiny Areny. W 2000 roku nagrała piosenkę „My Heart If You Will Swear”, która znalazła się na płycie zatytułowanej Notre Dame de Paris, zawierającej wszystkie utwory ze spektaklu[2]. W kolejnym roku została wybrana wewnętrznie przez francuskiego nadawcę publicznego France 1 na reprezentantkę Francji podczas 46. Konkursu Piosenki Eurowizji[3] z utworem „Je n'ai que mon âme[4], z którym zajęła ostatecznie czwarte miejsce w finałowej klasyfikacji[5]. W tym samym roku wydała swoją drugą płytę, zatytułowaną À chacun son histoire[6].

2002-03: De l'amour le mieux, L'instant d'apres[edytuj | edytuj kod]

Po udziale w konkursie została laureatką wielu nagród przemysłu muzycznego w Kanadzie i Francji, odbyła kilka międzynarodowych tras koncertowych. Zaśpiewała także na jubileuszu 60-lecia urodzin Johnny'ego Hallyday'a. W marcu 2002 roku ukazała się jej trzecia płyta długogrająca, zatytułowana De l'amour le mieux[7], która zadebiutowała na trzecim miejscu krajowej listy najczęściej kupowanych albumów[8] i dotarła do trzeciej pozycji w Belgii[9] i ósmego w Polsce[10][11]. W tym samym roku została jedną z gwiazd koncertu Przeboje Jedynki organizowanego przez Telewizję Polską[12]. Krążek promowały single „Nos rendez-vous”[13][14] i „Tu trouveras”[15][16], który dotarł do trzeciego miejsca listy przebojów we Francji[17] i w Belgii[18].

W lipcu 2003 roku St-Pier wydała swoją kolejną płytę, zatytułowaną L'instant d'apres[19], która zadebiutowała m.in. na trzecim miejscu krajowej listy bestsellerów[20], na 11. w Belgii[21] i na 17. w Polsce[22]. Na albumie znalazło się trzynaście utworów, w tym single „Tant que c’est toi”[23] i „Mourir demain”, nagrany przy gościnnym udziale Pascala Obispo[24].

2004-09: Longueur d'ondes, Natasha St-Pier[edytuj | edytuj kod]

Na przełomie 2003 i 2004 roku St-Pier wydała dwa dwupłytowe albumy kompilacyjne, na których umieszczone zostały jej najpopularniejsze piosenki[25][26], a także debiutanckie wydawnictwo koncertowe pt. Un instant avec Natasha St Pier[27]. Na początku stycznia 2006 roku premierę miał jej kolejny krążek, zatytułowany Longueur d'ondes[28][29], który zadebiutował na szczycie krajowej listy najczęściej kupowanych płyt[30] oraz dotarł m.in. do drugiego miejsca notowania w Belgii[31]. We Francji album osiągnął wynik ponad 160 tys. sprzedanych egzemplarzy, dzięki czemu otrzymał certyfikat platynowej płyty[32]. W tym samym roku na zaproszenie polskiego tygodnika Gala wokalistka przyleciała do Polski, gdzie zagrała minikoncert podczas uroczystej gali wręczenia statuetek Róże Gali.

W listopadzie 2008 roku wydana została kolejna płyta w dorobku St-Pier, sygnowana jej imieniem i nazwiskiem[33][34]. W kolejnym roku premierę miała jej trzecia płyta kompilacyjna, zatytułowana 10 ans de succes, która została wydana z okazji 10-lecia działalności artystycznej wokalistki[35].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

9 marca 2012 roku wyszła za mąż za swojego narzeczonego Grégory Quillacq'a, francuskiego sapera. Uroczystość odbyła się Lit-et-Mixe w gronie najbliższej rodziny[36].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Rok Album Pozycja Ilość sprzedanych płyt Certyfikat
FR[37] BEL (Fl)[38] SUI[39]
1996 Émergence
2001 À chacun son histoire 37 23 150 000
  • FRA : złoto
  • CAN : złoto
2002 De l'amour le mieux 3 3 12 750 000
  • FRA : platyna x2
  • BEL : złoto
  • CAN : złoto
  • SUI : złoto
2003 L'Instant d'après 3 6 14 450 000
  • FRA : platyna
  • BEL : złoto
  • SUI : złoto
2006 Longueur d'ondes 1 2 11 200 000
  • FRA : złoto
2008 Natasha St—Pier 16 16 63 25 000
2009 Tu trouveras... 10 ans de succès 23 31 50 000
2012 Bonne nouvelle 11 11 80 30 000
2013 Thérèse, vivre d'amour 2 4 60 000
  • FRA : platyna

POPlista RMFFM[edytuj | edytuj kod]

Tytuł piosenki Debiut Finisz Na POPliście Najwyższa pozycja
Nos rendez-vous notowanie 398 (9 maja 2003) notowanie 444 (14 lipca 2003) 46 razy (12 tygodni) 3
Tu trouveras notowanie 475 (26 sierpnia 2003) notowanie 502 (2 października 2003) 27 razy (6 tygodni) 2
Tant que c'est toi notowanie 578 (27 stycznia 2004) notowanie 619 (24 marca 2004) 42 razy (9 tygodni) 2
J'avais quelqu'un notowanie 900 (17 maja 2005) notowanie 932 (1 lipca 2005) 33 razy (7 tygodni) 6
Un Ange Frappe A Ma Porte notowanie 1058 (29 grudnia 2005) notowanie 1109 (14 marca 2006) 52 razy (12 tygodni) 1

Przypisy

  1. Natasha St-Pier – Emergence (ang.). ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22].
  2. Various – Notre-Dame De Paris Version Anglaise (ang.). ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22].
  3. Sietse Bakker: More information about national finals (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2001-02-13. [dostęp 2014-07-20].
  4. Sietse Bakker: This weekend: more info for København (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com. [dostęp 2014-07-21].
  5. Eurovision Song Contest 2001 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-10-01].
  6. NatashaStPier* – À Chacun Son Histoire (ang.). ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22].
  7. Natasha St-Pier – De L'amour Le Mieux (ang.). ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22].
  8. Album Top 100 (fr.). W: Syndicat national de l'édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com, 2002-04-06. [dostęp 2014-10-22].
  9. Ultratop 200 Albums (fr.). W: Ultratop 50 [on-line]. www.ultratop.be, 2002-04-20. [dostęp 2014-10-22].
  10. Oficjalna lista sprzedaży / 14.07.2003 – 20.07.2003 (pol.). W: ZPAV [on-line]. www.olis.onyx.pl, 2003-07-20. [dostęp 2014-10-22].
  11. Kamil Górecki: Natasha St-Pier conquers Poland (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-08-09. [dostęp 2014-07-28].
  12. http://muzyka.interia.pl/wiadomosci/news/natasha-st-pier-w-polsce,396729,44
  13. Natasha St-Pier – Nos Rendez-Vous (ang.). ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22].
  14. NATASHA ST-PIER – NOS RENDEZ-VOUS (CHANSON) (fr.). W: Syndicat national de l'édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com. [dostęp 2014-10-22].
  15. Natasha St-Pier – Tu Trouveras (ang.). ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22].
  16. NATASHA ST-PIER – TU TROUVERAS (CHANSON) (fr.). W: Syndicat national de l'édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com. [dostęp 2014-10-22].
  17. Single Top 100 (fr.). W: Syndicat national de l'édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com, 2002-04-13. [dostęp 2014-10-22].
  18. Ultratop 50 Singles (fr.). W: Ultratop 50 [on-line]. www.ultratop.be, 2002-04-06. [dostęp 2014-10-22].
  19. Natasha St-Pier – L'Instant D'Après (ang.). ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22].
  20. Album Top 100 (fr.). W: Syndicat national de l'édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com, 2003-11-02. [dostęp 2014-10-22].
  21. Ultratop 200 Albums (fr.). W: Ultratop 50 [on-line]. www.ultratop.be, 2003-11-15. [dostęp 2014-10-22].
  22. Oficjalna lista sprzedaży / 09.02.2004 – 15.02.2004 (pol.). W: ZPAV [on-line]. www.olis.onyx.pl, 2004-02-15. [dostęp 2014-10-22].
  23. Natasha St Pier* – Tant Que C'Est Toi (ang.). ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22].
  24. Natasha St-Pier & Pascal Obispo – Mourir Demain (ang.). ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22].
  25. NATASHA ST-PIER – À CHACUN SON HISTOIRE / L'INSTANT D'APRÈS (ALBUM) (fr.). W: Syndicat national de l'édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com. [dostęp 2014-10-22].
  26. NATASHA ST-PIER – À CHACUN SON HISTOIRE / DE L'AMOUR LE MIEUX (ALBUM) (fr.). W: Syndicat national de l'édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com. [dostęp 2014-10-22].
  27. Un instant avec Natasha St Pier (fr.). www.worldcat.org. [dostęp 2014-10-22].
  28. Natasha St-Pier – Longueur D'ondes (ang.). ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22].
  29. NATASHA ST-PIER – LONGUEUR D'ONDES (ALBUM) (fr.). W: Syndicat national de l'édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com. [dostęp 2014-10-22].
  30. Album Top 100 (fr.). W: Syndicat national de l'édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com, 2006-01-21. [dostęp 2014-10-22].
  31. Ultratop 200 Albums (fr.). W: Ultratop 50 [on-line]. www.ultratop.be, 2006-02-04. [dostęp 2014-10-22].
  32. Les 200 albums les plus vendus en France en 2006 (fr.). www.fanofmusic.free.fr. [dostęp 2014-10-22].
  33. Natasha St-Pier – Natasha St-Pier (ang.). ww.discogs.com. [dostęp 2014-10-22].
  34. NATASHA ST-PIER – NATASHA ST-PIER (ALBUM) (fr.). W: Syndicat national de l'édition phonographique [on-line]. www.lescharts.com. [dostęp 2014-10-22].
  35. Płyta Tu trouveras... 10 ans de succes – Natasha St-Pier (pol.). www.muzyka.onet.pl. [dostęp 2014-10-22].
  36. http://www.purepeople.com/article/mariage-de-natasha-st-pier-en-france-retour-sur-une-ceremonie-discrete_a97486/1
  37. http://www.chartsinfrance.net/Natasha—St—Pier/charts.html
  38. http://www.ultratop.be/fr/search.asp?search=natasha%20st%20pier&cat=s
  39. http://swisscharts.com/search.asp?cat=a&search=natasha+st+pier

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]