Natasha Saint-Pier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy zespołu. Zobacz też: Natasha St-Pier (album).
Natasha St-Pier
Natasha St-Pier - chanteuse française - Denain - France - 12 mars 2010 - DSC3256.jpg
Natasha St-Pier, 2012, Denain, Francja.
Imię i nazwisko Natasha St-Pier
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1981
Bathurst, Nowy Brunszwik, Kanada
Pochodzenie kanadyjskie Kanada
Instrument pianino
Gatunek pop-rock
Zawód piosenkarka, kompozytorka
Aktywność od 1996
Wytwórnia płytowa Sony BMG, Columbia Records, Twin Music, Guy Cloutier Communications
Powiązania Garou,Pascal Obispo, Guy Cloutier, Celine Dion
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Natasha Saint-Pierre (Natasha St-Pier, ur. 10 lutego 1981 w Bathurst, w Nowym Brunszwiku) – kanadyjska piosenkarka pochodzenia akadiańskiego. Śpiewająca po francusku, angielsku i hiszpańsku łączy w swoich utworach gatunki pop, rock, jazz. W maju 2001 reprezentowała Francję na konkursie Eurowizji z piosenką 'Je n'ai que mon âme'. Trener w belgijskiej edycji programu The voice[1]. W Polsce znana dzięki piosenkom 'Tant que c'est toi', 'Nos rendez-vous' czy 'Un ange frappe à ma porte'.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Natasha St-Pier urodziła się 10 lutego 1981 roku w Bathurst w prowincji Nowy Brunszwik (Kanada). Wychowała się w Saint-Hilaire Baker-Brook w rodzinie dyrektora więzienia Mario St-Pierre'a oraz pielęgniarki położnej Rose-Marie Bard. Ma młodszego o cztery lata brata Jonathana. 9 marca 2012 wyszła za mąż za swojego półtorarocznego narzeczonego Grégory Quillacq'a, francuskiego sapera. Uroczystość odbyła się Lit-et-Mixe w gronie najbliższej rodziny[2].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

1981/1995 Pierwsze kroki[edytuj | edytuj kod]

Talent do śpiewania odkryła w sobie dość wcześnie. W wieku 8 lat zaczęła pobierać lekcje muzyki - śpiewu klasycznego i popularnego, baletu, jazzu oraz gry na pianinie. Wszechstronnie uzdolniona pod kątem muzycznym szybko została doceniona przez swojego nauczyciela muzyki, który zaangażował ją do przedstawienia musicalowego, gdzie St-Pier wykonała utwór Mon cadeau z repertuaru Elsy. W 1992 roku została dostrzeżona przez Alaina Morisoda i zaproszona do udziału w programie dla młodych talentów Sweet People Show, realizowanego przez lokalną telewizję w Quebecu. Rok później, 13 letnia wówczas Natasha , została najmłodszą finalistką konkursu Le Pouvoir de la Chanson. Oczarowani głosem i młodzieńczym entuzjazmem wschodzącej gwiazdy producenci Regean i Michela Lacroix postanowili nawiązać z nią współpracę, która zaowocowała podpisaniem w 1995 roku pierwszego kontraktu płytowego z ich wytwórnią (Mi Re La). W lipcu tego samego roku nagrała piosenkę Le Parcours du coeur, napisaną z okazji piątej rocznicy założenia fundacji Maurice Tanguay'a, zajmującej się upośledzonymi dziećmi. Piosenka została szeroko rozpowszechniona przez stacje radiowe w Kanadzie a kariera St-Pier nabrała rozpędu.

1996/1998 Emergence[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 1996 wydała pierwszy album Emergence (kompozytor i realizator Steve Baracatt); dwie piosenki z tej płyty znalazły się na wysokich miejscach list przebojów (Il ne sait pas, Sans le savoir). Sukces płyty, firmowanej nazwiskiem znanego, kanadyjskiego producenta Guy'a Cloutier sprawił, że piosenkarka - kształcąca się w szkole średniej o profilu biologicznym - zaczęła poważnie myśleć o karierze międzynarodowej. Rozbieżności w postrzeganiu dalszego rozwoju artystycznego między nią a jej agentami doprowadzają jednak do zerwania kontraktu a co za tym idzie, wyhamowaniu kariery Natashy, która rezygnuje z działalności zawodowej na prawie 3 lata.

1999/2000 Guy Cloutier i Notre Dame de Paris[edytuj | edytuj kod]

Negocjacje między prawnikami obu stron dotyczące zerwanego kontraktu trwały przeszło dwa lata. Obserwujący całą sytuację z boku, Guy Cloutier, producent płyty Emergence postanawia pomóc St-Pier, biorąc ją pod swoje skrzydła. Inwestuje przeszło milion dolarów kanadyjskich w dalszy rozwój młodej artystki, która odzyskuje swoje miejsce wśród gwiazd. W październiku 1999 roku sukces odnosi musical Luc'a Plamondon'a Notre Dame de Paris. Podczas tourne w Quebecu Julie Zenatti, grająca rolę Fleur-de-Lys, musi pilnie wrócić do Paryża. Guy Cloutier przedstawia Luc'owi Plamondon Natashę. Ten, będąc pod wrażeniem technicznych możliwości jej głosu, bez wahania angażuje ją do spektaklu. Okrzyknięta przez krytyków rewelacją otrzymuje kilka miesięcy później propozycję zagrania u boku Tiny Areny w brytyjskiej wersji musicalu. W 2000 roku nagrała piosenkę La monture , która znalazła się na albumie Notre Dame de Paris , zawierającym piosenki ze spektaklu[3].

2002/2003 L'instant d'apres[edytuj | edytuj kod]

Od tego czasu odnosi liczne sukcesy, została laureatką wielu nagród przemysłu muzycznego w Kanadzie i Francji, odbyła kilka udanych tras koncertowych. Śpiewała m.in. na jubileuszu 60-lecia urodzin piosenkarza Johnny'ego Hallyday'a. Wydała również kolejne płyty - w marcu 2002 De l'amour le mieux, w lipcu 2003 L'instant d'apres.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

  • 1996 - Emergence
  • 2000 - À chacun son histoire
  • 2002 - De l'amour le mieux
  • 2003 - L'Instant d'après
  • 2006 - Longueur d'ondes
  • 2008 - Natasha St-Pier
  • 2009 - Tu Trouveras...10 Ans De Succes
  • 2012 - Bonne Nouvelle
  • 2013 - Thérèse: Vivre d'amour
Rok Album Pozycja Ilośc sprzedanych płyt Status płyt (wg. klasyfikacji francuskiej)
FR[4] BEL/Fr[5] SUI[6]
1996 Émergence - - - - -
2001 À chacun son histoire 37 23 - 150 000
  • FRA : złoto
  • CAN : złoto
2002 De l'amour le mieux 3 3 12 750 000
  • FRA : platyna x2
  • BEL : złoto
  • CAN : złoto
  • SUI : złoto
2003 L'Instant d'après 3 6 14 450 000
  • FRA : platyna
  • BEL : złoto
  • SUI : złoto
2006 Longueur d'ondes 1 2 11 200 000
  • FRA : złoto
2008 Natasha St-Pier 16 16 63 25 000 -
2009 Tu trouveras... 10 ans de succès 23 31 - 50 000 -
2012 Bonne nouvelle 11 11 80 30 000 -
2013 Thérèse, vivre d'amour 2 4 60 000
  • FRA : platyna

Single[edytuj | edytuj kod]

  • 1996
    • Il ne sait pas
    • Sans le savoir
  • 1997
    • Portés par la vague
  • 2000
    • À chacun son histoire
    • Et la fille danse
    • Tu m'envoles
  • 2001:
    • Je n'ai que mon âme
  • 2003
    • Tu trouveras (duet z Pascalem Obispo)
    • Nos rendez-vous
    • Alors on se raccroche
    • Toi qui manques à ma vie
    • Por probarlo todo (No se pierde nada) (hiszpańska wersja On peut tout essayer)
  • 2004:
    • Tant que c'est toi
    • Mourir demain (duet z Pascalem Obispo)
    • Quand on cherche l'amour
    • Je te souhaite
  • 2005
    • J'avais quelqu'un
  • 2006:
    • Un ange frappe à ma porte
    • Ce silence (duet z Frédéric Château)
    • Tant que j'existerai
    • J'oublie
  • 2007
    • Longueur d'ondes
    • De nous
  • 2008:
    • Embrasse-Moi[7]
    • 1, 2, 3
  • 2009
    • L'instant T
  • 2012
  • 2013
    • Vivre d'amour (duet z Anggun)

Natasha w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Polskę artystka odwiedziła dwukrotnie: w roku 2003[8] oraz 2006[9]. W 2003 roku St-Pier była jedną z gwiazd koncertu Przeboje Jedynki w TVP. W transmitowanym na żywo programie, 14 czerwca, zaśpiewała tylko jeden utwór Nos rendez-vous. Obok niej na scenie wystąpili również Leszcze, Ewelina Flinta, Gabriel Fleszar czy Pudelsi. Kolejna wizyta, w roku 2006 miała podobny charakter. Gwiazda przyleciała do Polski na zaproszenie tygodnika Gala. Swoją obecnością i krótkim koncertem uświetniła uroczyste wręczenie statuetek Róż Gali.

POPlista RMFFM[edytuj | edytuj kod]

Tytuł piosenki Debiut Finisz Na POPliście Najwyższa pozycja
Nos rendez-vous notowanie 398 (9 maja 2003) notowanie 444 (14 lipca 2003) 46 razy (12 tygodni) 3
Tu trouveras notowanie 475 (26 sierpnia 2003) notowanie 502 (2 października 2003) 27 razy (6 tygodni) 2
Tant que c'est toi notowanie 578 (27 stycznia 2004) notowanie 619 (24 marca 2004) 42 razy (9 tygodni) 2
J'avais quelqu'un notowanie 900 (17 maja 2005) notowanie 932 (1 lipca 2005) 33 razy (7 tygodni) 6
Un Ange Frappe A Ma Porte notowanie 1058 (29 grudnia 2005) notowanie 1109 (14 marca 2006) 52 razy (12 tygodni) 1

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]