Nathaniel Bliss

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nathaniel Bliss (28 listopada 1700 w Bisley, w hrabstwie Gloucestershire – 2 września 1764 w Oxfordzie) – angielski astronom, duchowny anglikański. Czwarty Astronom Królewski w latach 1762 - 1764.

Studiował w Pembroke College, w Oxfordzie. Studia ukończył w 1720 uzyskawszy bakalaureat, stopień Master of Arts uzyskał w 1723. Rektor (proboszcz) kościoła St. Ebbes w Oxfordzie od 1736, następca Edmunda Halleya na stanowisku profesora geometrii na Uniwersytecie Oksfordzkim od 1742, członek Royal Society od tego samego roku. Korespondent i przez pewien czas asystent Jamesa Bradleya, uczestniczył w jego obserwacjach tranzytu Wenus w 1761.[1]

Jako Astronom Królewski nadzorował weryfikację chronometru Johna Harrisona[2].

Pochowany obok Halleya na cmentarzu St. Margaret's w Lee w południowo-wschodnim Londynie.

Przypisy

  1. Encyclopædia Britannica : Nathaniel Bliss
  2. Ludwik Zajdler "Dzieje zegara" Warszawa 1977 wyd. 2 (rozdział "Zwycięzca wielkiego konkursu")