Nathaniel Bliss

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nathaniel Bliss (28 listopada 1700 w Bisley, w hrabstwie Gloucestershire – zm. 2 września 1764 w Oksfordzie) – angielski astronom, duchowny anglikański. Czwarty Astronom Królewski w latach 1762-1764.

Studiował w Pembroke College, w Oksfordzie. Studia ukończył w 1720 uzyskawszy bakalaureat, stopień Master of Arts uzyskał w 1723. Rektor (proboszcz) kościoła St. Ebbes w Oksfordzie od 1736, następca Edmunda Halleya na stanowisku profesora geometrii na Uniwersytecie Oksfordzkim od 1742, członek Royal Society od tego samego roku. Korespondent i przez pewien czas asystent Jamesa Bradleya, uczestniczył w jego obserwacjach tranzytu Wenus w 1761[1].

Jako Astronom Królewski nadzorował weryfikację chronometru Johna Harrisona[2].

Pochowany obok Halleya na cmentarzu St. Margaret's w Lee w południowo-wschodnim Londynie.

Przypisy

  1. Encyclopædia Britannica : Nathaniel Bliss
  2. Ludwik Zajdler Dzieje zegara, Warszawa 1977, wyd. 2 (rozdział Zwycięzca wielkiego konkursu)