Naturalizacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Naturalizacja (fr. naturalisation) – nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił. Naturalizacja najczęściej dotyczy imigrantów przybywających z przyczyn ekonomicznych, ale także uchodźców uciekających ze swojego kraju w obawie przed prześladowaniem oraz współmałżonków. Naturalizacja jest dobrowolna, a proces naturalizacyjny wszczynany na wniosek osoby zainteresowanej uzyskaniem obywatelstwa.

Naturalizacja następuje na podstawie zgody uprawnionego organu państwa, po spełnieniu określonych warunków (np. zamieszkiwania przez określony czas na terytorium państwa).

Naturalizacja w prawie polskim[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Obywatelstwo polskie, w sekcji Nadanie polskiego obywatelstwa.

Uzyskanie polskiego obywatelstwa w drodze naturalizacji reguluje Ustawa z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim[1]. Ustawa rozróżnia nadanie polskiego obywatelstwa przez prezydenta oraz uznanie za obywatela polskiego na drodze administracyjnej (u wojewody).

Wybrane przykłady naturalizacji[edytuj | edytuj kod]

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Prawie milion obywateli Mołdawii złożyło wnioski o obywatelstwo Rumunii od czasu przystąpienia tego kraju do Unii Europejskiej (1 stycznia 2007). Władze w Kiszyniowie są bardzo zaniepokojone, gdyż liczba osób chcących się naturalizować w Rumunii wynosi około 25% populacji Mołdawii. Zgodnie z prawem obowiązującym w Rumunii od 1991, o obywatelstwo może się ubiegać każdy Mołdawianin, który udowodni, że on lub jego rodzice urodzili się na ziemiach należących przed 1940 do Rumunii. Około 3/4 mieszkańców Mołdawii spełnia te warunki[2].

Przypisy

  1. Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 161
  2. Mołdawianie w kolejce po Unijne paszporty. Rzeczpospolita, 10-11 marca 2007

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.