Nawłoć alpejska
| Nawłoć alpejska | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Asteroideae |
| Rodzaj | nawłoć |
| Gatunek | nawłoć alpejska |
| Nazwa systematyczna | |
| Solidago alpestris Waldst. & Kit. Sp. Pl., ed. 4 [Willdenow] 3(3): 2065. 180 |
|
| Synonimy | |
|
S. virgaurea subsp. alpestris (Waldst. & Kit. ex Willd.) Gremli, |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Nawłoć alpejska (Solidago alpestris Waldst. & Kit.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Przez niektórych botaników uważana jest za podgatunek nawłoci pospolitej. Występuje w górach środkowej Europy, w Polsce wyłącznie w wyższych partiach Sudetów i Karpat. Jest tam dość pospolita.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Sztywna, pojedyncza, naga lub rzadko owłosiona. Ma wysokość 10-50 cm.
- Liście
- Odziomkowe są mniejsze od dolnych liści łodygowych (ważna cecha różniąca od nawłoci pospolitej). Mają jajowaty lub eliptyczny kształt i zwężają się przy łodydze w oskrzydlony ogonek, brzegi ostro piłkowane. Liście na środku łodygi ogonkowe, w górnej części łodygi bezogonkowe, lancetowate z zaostrzonym końcem. Wszystkie liście z rzadka owłosione, zmniejszające się ku wierzchołkowi łodygi.
- Kwiaty
- Drobne, żółte, zebrane w koszyczki (od kilku do kilkunastu kwiatków w jednym koszyczku). Kwiatostany na krótkich szypułkach, wyrastające bardzo gęsto, szczególnie na szczycie łodygi i nie zebrane w wiechę, jak u nawłoci pospolitej. Listki okrywy kwiatostanu szeroko obrzeżone, niejednakowe. Kwiaty są zapylane przez motyle i muchówki. Brzeżne kwiaty języczkowe, żeńskie, znacznie dłuższe od listków okrywy koszyczka. Kwiaty środkowe są obupłciowe, rurkowe. Roślina miododajna.
- Owoc
- Niełupki z puchem kielichowym, rozsiewane przez wiatr (anemochoria).
- Kłącze
- Z rozgałęzionego kłącza wyrasta w pierwszym roku wegetacji tylko różyczka liści.
Biologia i ekologia [edytuj]
Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od lipca do września. Siedlisko: ziołorośla, hale górskie, wolne miejsca w kosodrzewinie, przydroża, wilgotne miejsca wśród skał, murawy i borówczyska. Rośnie głównie w piętrze kosówki i piętrze halnym. Fitosocjologia: w klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Calamagrostietum villosae (tatricum)Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.. Roślina trująca: Roślina szkodliwa dla bydła domowego – może powodować zatrucia, objawiające się gorączką, obrzękami i nadmiernym wydalaniem moczu.
Zastosowanie [edytuj]
Roślina lecznicza. Ma podobne własności lecznicze, jak nawłoć pospolita.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
Bibliografia [edytuj]
- .Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
