Nawrot czerwonobłękitny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nawrot czerwonobłękitny
Nawrot czerwonoblekitny Lithospermum purpurocaeruceum.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rodzina ogórecznikowate
Rodzaj nawrot
Gatunek nawrot czerwonobłękitny
Nazwa systematyczna
Lithospermum purpurocaeruleum L.
Sp. Pl. 1: 132. 1753
Synonimy

Lithospermum purpureo-coeruleum L.

"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Nawrot czerwonobłękitny (Lithospermum purpurocaeruleum L.) – gatunek rośliny należący do rodziny ogórecznikowatych. Występuje w południowej i środkowej Europie oraz w Azji Zachodniej i na Kaukazie[2]. W Polsce w zachodniej części kraju (Bielinek nad Odrą). Jest u nas bardzo rzadki. Czasami bywa uprawiany jako roślina ozdobna[3].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Według nowszych ujęć taksonomicznych jest to synonim gatunku Buglossoides purpurocaerulea (L.) I. M. Johnst. J. Arnold Arbor. 35:44. 1954[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Bylina, szorstko owłosiona, 30–60 cm wysokości. Pędy płonne wyginają się łukowato ku ziemi i ukorzeniają się. Pod ziemią posiada grube, pełzające kłącze.
Łodyga
Liczne łodygi, początkowo wzniesione, potem pokładające się, u góry rozgałęzione.
Liście
Wąskolancetowate, zaostrzone, długość do 7 cm.
Kwiaty
Korona kwiatu o średnicy 1–1,5 cm, rurka kwiatowa dłuższa, początkowo czerwona, po przekwitnięciu niebieska, bez osklepek.
Owoc
Białe, gładkie rozłupki o długości 3,5–5 mm.

Biologia i ekolpogia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: widne, suche lasy liściaste i zarośla, chętnie na wapieniach. Hemikryptofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Quercetalia pubescenti-petraeae, Ass. Quercetum pubescenti-petraeae[4]. Kwitnie od kwietnia do czerwca.

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina objęta w Polsce ścisłą ochroną gatunkową. Informacje o stopniu zagrożenia na podstawie:

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-22].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  5. K. Zarzycki, R. Kaźmierczakowa: Polska Czerwona Księga Roślin. Kraków: IB PAN, 2001. ISBN 83-85444-85-8.
  6. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kazimierz Zarzycki. Kraków: IB PAN, 2006. ISBN 83-89648-38-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.