Nea Genea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nea Genea (Νέα Γενεά)
„Nea Genea” w 1918 roku
„Nea Genea” w 1918 roku
Klasa niszczyciel
Typ V 1
Historia
Stocznia AG Vulcan Stettin
Położenie stępki 1911
Wodowanie 29 lutego 1912
Nazwa V 6 (w budowie)
 Wasilikon Naftikon
Nazwa „Nea Genea”
Wejście do służby 8 listopada 1912
Wycofanie ze służby grudzień 1916
 Marine nationale
Wejście do służby 1917
Wycofanie ze służby 1918
 Wasilikon Naftikon
Wejście do służby 1918
Wycofanie ze służby 1919
Los okrętu złomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność projektowa 569 ton
pełna 697 ton
Długość 71,1 m
Szerokość 7,6 m
Zanurzenie 3,1 m
Prędkość 32 węzłów
Zasięg 1190 Mm przy 17 w
Załoga 74
Napęd
2 turbiny parowe Vulkan o mocy 17.109 KM, 4 kotły AEG-Vulcan, 2 śruby
Uzbrojenie
2 działa 88 mm
4 wyrzutnie torped 500 mm

Nea Genea (gr. Νέα Γενεά) – grecki niszczyciel niemieckiego typu V 1, służący w greckiej marynarce wojennej w latach 1912-1919.

Okręt był jednym z sześciu okrętów typu V 1 (typu 1911) zamówionych przez niemiecką marynarkę wojenną. Został zwodowany 29 lutego 1912 roku w stoczni AG Vulcan Stettin w Szczecinie i miał wejść w skład marynarki niemieckiej pod oznaczeniem V 6[1]. Jednakże, przed wejściem do służby został w lipcu 1912 sprzedany Grecji, przed wybuchem I wojny bałkańskiej, wraz z bliźniaczym niszczycielem "Keravnos". Otrzymał nazwę "Nea Genea" (z gr. Nowa Generacja). Nosił znak burtowy ΝΓ.

"Nea Genea" osiągnął gotowość bojową w listopadzie 1912[2]. Był używany bojowo podczas I wojny bałkańskiej, m.in. 9 grudnia 1912 zatrzymał i zdobył brytyjski parowiec, transportujący prawie 2000 żołnierzy tureckich na Chios, a 14 grudnia wziął udział w potyczce z okrętami tureckimi pod Dardanelami[2]. Brał też udział w dalszych działaniach.

Podczas I wojny światowej, z obawy przed przystąpieniem neutralnej Grecji do wojny po stronie państw centralnych, okręt został razem z całą flotą grecką przejęty w grudniu 1916 przez marynarkę francuską, która użytkowała go w latach 1917-1918 na Morzu Śródziemnym. W ostatnich miesiącach wojny wraz wejściem Grecji w skład ententy okręt został zwrócony pod grecką banderę i wykonywał zadania patrolowe na Morzu Egejskim.

"Nea Genea" został wycofany ze służby pod koniec 1919 roku, a następnie w 1921 roku sprzedany na złom[3]. Według niektórych źródeł, rozebrany został w 1927[4].

Przypisy

  1. R. Gardiner i in. (op.cit.). Według S.W. Trubicyn (op.cit.), "Nea Genea" był to V 5, wodowany w styczniu 1912 (według R. Gardiner (op.cit.) V 5 to "Keravnos").
  2. 2,0 2,1 Jan Gozdawa-Gołębiowski, Od wojny krymskiej do bałkańskiej, Gdańsk 1985, ISBN 83-215-3259-4, s. 449-450
  3. R. Gardiner i in. (op.cit.)
  4. S.W. Trubicyn (op.cit.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Gardiner, Randal Gray (red.): Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985, s. 386. ISBN 978-0-87021-907-8.
  • S.W. Trubicyn, Eskadriennyje minonoscy i minonoscy Giermanii (1871-1918 gg.), Sankt Peteresburg, 2000, s.52-53 (ros.)