Nea Genea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nea Genea (Νέα Γενεά)
Historia
Stocznia AG Vulcan Stettin Cesarstwo Niemieckie
Położenie stępki 1911
Wodowanie 29 lutego 1912
 Vasilikon Nautikon
Wejście do służby 8 listopada 1912[1]
 Marine nationale
Wycofanie ze służby 1919
Los okrętu złomowany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność projektowa 569 ton
pełna 697 ton
Długość 71,1 m
Szerokość 7,6 m
Zanurzenie 3,1 m
Prędkość 32 węzłów
Zasięg 1190 Mm przy 17 w
Załoga 74
Napęd
2 turbiny parowe Vulkan o mocy 17.109 KM, 4 kotły AEG-Vulcan, 2 śruby
Uzbrojenie
2 działa 88 mm
4 wyrzutnie torped 500 mm
Wcześniejsza nazwa V 6 (budowa)

Nea Genea (gr: Νέα Γενεά) – grecki niszczyciel niemieckiego typu V 1, służący w Greckiej Marynarce Wojennej w latach 1912-1919.

Okręt był jednym z sześciu okrętów typu V 1 (typu 1911) zamówionych przez niemiecką marynarkę wojenną. Został zwodowany 29 lutego 1912 roku w stoczni AG Vulcan Stettin w Szczecinie i miał wejść w skład marynarki niemieckiej pod oznaczeniem V 6[2]. Jednakże, przed wejściem do służby został w lipcu 1912 sprzedany Grecji, przed wybuchem I wojny bałkańskiej, wraz z bliźniaczym niszczycielem "Keravnos". Otrzymał nazwę "Nea Genea" (pol. Nowa Generacja). Nosił znak burtowy ΝΓ.

"Nea Genea" osiągnął gotowość bojową w listopadzie 1912[3]. Był używany bojowo podczas I wojny bałkańskiej, m.in. 9 grudnia 1912 zatrzymał i zdobył angielski parowiec, transportujący prawie 2000 żołnierzy tureckich na Chios, a 14 grudnia wziął udział w potyczce z okrętami tureckimi pod Dardanelami[3]. Brał też udział w dalszych działaniach.

Podczas I wojny światowej, z obawy przed przystąpieniem neutralnej Grecji do wojny po stronie państw centralnych, okręt został razem z całą flotą grecką przejęty w grudniu 1916 przez marynarkę francuską, która użytkowała go w latach 1917-1918 na Morzu Śródziemnym. W ostatnich miesiącach wojny wraz wejściem Grecji w skład ententy okręt został zwrócony pod grecką banderę i wykonywał zadania patrolowe na Morzu Egejskim.

"Nea Genea" został wycofany ze służby pod koniec 1919 roku, a następnie w 1921 roku sprzedany na złom[4]. Według niektórych źródeł, rozebrany został w 1927[5].

Przypisy

  1. Data oddania do służby za grecką Wikipedią [dostęp 4-5-2010]
  2. R. Gardiner i in. (op.cit.). Według S.W. Trubicyn (op.cit.), "Nea Genea" był to V 5, wodowany w styczniu 1912 (według R. Gardiner (op.cit.) V 5 to "Keravnos").
  3. 3,0 3,1 Jan Gozdawa-Gołębiowski, Od wojny krymskiej do bałkańskiej, Gdańsk 1985, ISBN 83-215-3259-4, s. 449-450
  4. R. Gardiner i in. (op.cit.)
  5. S.W. Trubicyn (op.cit.)

Bibliografia [edytuj]

  • Robert Gardiner, Randal Gray (red.): Conway's All The World's Fighting Ships 1906-1921. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 1985, s. 386. ISBN 978-0-87021-907-8.
  • (ros.) S.W. Trubicyn, Eskadriennyje minonoscy i minonoscy Giermanii (1871-1918 gg.), Sankt Peteresburg, 2000, s.52-53

Linki zewnętrzne [edytuj]