Neferusobek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Neferusobek
władczyni starożytnego Egiptu
Okres panowania od 1798 p.n.e.
do 1794 p.n.e.
Dane biograficzne
Dynastia XII dynastia
Ojciec Amenemhat III
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Tytulatura Neferusobek
hieroglifami
NomenSobekneferu
egip.Piękność/wspaniałość-Sobka
G39 N5
<
I3 F35 F35 F35
>
PrenomenSobek-Ka-Re
egip.Sobek-dusza-Re
M23
X1
L2
X1
<
N5 I4 D28
>
Imię horusoweMerit-Re
egip.Ukochana-przez-Re
G5
N5 U6 M17 M17 X1
Srxtail2.GIF
NebtySatsechem Nebettaui
egip.Córka-Mocy, Pani-Obu-Krajów
G16
G39 X1 S42 V30
X1
N16
N16
Złoty HorusDżedetchau
egip.Ustanowiona-dla-władzy
G8
R11 X1 N28
Z2

Neferusobek - Sobekneferu - władczyni starożytnego Egiptu z XII dynastii, z okresu Średniego Państwa. Panowała prawdopodobnie w latach 1796-1792 p.n.e. Była córką Amenemhata III i siostrą lub przyrodnią siostrą Amenemhata IV i być może, także jego żoną. Prawdopodobnie po śmierci ojca, a później brata i syna Sobekhotepa I, objęła regencję. Prawdopodobnie przejęcie przez nią władzy odbyło się bez jakichkolwiek protestów i sprzeciwów. Jako pierwsza kobieta w historii Egiptu tytułowała się "żeńskim Horusem" i podkreślała, że jest kobietą w męskiej roli faraona. Dowodem na to może być jej posąg, przechowywany obecnie w Luwrze, ukazujący królową w kobiecej szacie, na której nosi ona męskie ubranie władcy, chustę nemes i królewską przepaskę.

Jej rządy obecnie uważa się za próbę kontynuacji i ratowania ciągłości XII dynastii oraz przeciwstawienia się upadkowi państwowości w schyłkowym okresie Średniego Państwa, po rządach potężnych władców z początków dynastii. Ich działania reformatorskie i wielki wysiłek włożony w rozwój gospodarczy kraju przyniosły efekt odwrotny do zamierzonego i tak osłabiły państwo, iż doprowadziło to w końcu do jego upadku.

Z racji swych krótkich rządów, Neferusobek nie pozostawiła po sobie ani wielkich budowli ani licznych posągów. Uważa się, że to ona dokończyła budowę świątyni grobowej Amenamhata III, zwanej przez Greków labiryntem.

Podczas prac wykopaliskowych pod kierownictwem Williama Petriego w latach 1910-1911 na terenie Mazghuna, oddalonego około 5 kilometrów od Dahszur, odkryto pozostałości dwóch piramid, które w swej konstrukcji przypominały piramidę Amenemhata III. Jednakże zmiany i udoskonalenia w ich konstrukcji, szczególnie w sposobie zamknięcia komory grobowej, nasunęły przypuszczenie, że są one budowlami późniejszymi. Na tej podstawie wysunięto hipotezę, że są to piramidy: jedna Amenemhata IV, a druga Neferusobek. Imię królowej znajduje się na Liście Królów w Sakkarze, co stanowi dowód na prawowitość jej władzy w opinii jej współczesnych i następców.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Amenemhat IV
HekaNemesNechacha PioMs.svg Średnie Państwo/Drugi Okres Przejściowy
Neferusobek – XII dynastia

1798–1794 p.n.e.
HekaNemesNechacha PioMs.svg Następca
Wegaf