Nefropatia cukrzycowa
| Nefropatia cukrzycowa | |||
| Nephropathia diabetica | |||
|
|||
| Cukrzyca z powikłaniami nerkowymi | |||
|
|||
|
|||
|
|||
| ICD-10 | E13.2 Inne określone postacie cukrzycy z powikłaniami nerkowymi |
||
| ICD-10 | E14.2 Nieokreślona cukrzyca z powikłaniami nerkowymi |
||
Nefropatia cukrzycowa (zespół Kimmelstiela-Wilsona, łac. nephropatia diabetica, ang. diabetic nephropathy, Kimmelstiel-Wilson syndrome) – glomerulopatia wtórna niezapalna, będąca czynnościowym i strukturalnym uszkodzeniem miąższu nerek spowodowanym przewlekłą hiperglikemią w przebiegu cukrzycy. W krajach rozwiniętych nefropatia cukrzycowa jest najczęstszą przyczyną przewlekłej schyłkowej choroby nerek (ESRD)[1].
Objawia się mikroalbuminurią, białkomoczem i postępującą niewydolnością nerek. Mikroskopowo stwierdza się zmiany (pogrubienie) w błonie podstawnej, uszkodzenie podocytów, proliferację komórek mezangium, szkliwienie kłębuszków i włóknienie śródmiąższu nefronów.
Postępowanie lecznicze polega na poprawie kontroli cukrzycy, wdrożeniu leków nefroprotekcyjnych, utrzymywaniu ciśnienia tętniczego na poziomie <130/80 mmHg (<125/75 u pacjentów z białkomoczem >1 g/d)[2].
Chorobę opisali Clifford Wilson i Paul Kimmelstiel w 1936 roku[3].
Przypisy
- ↑ MD Sanchez-Niño, A Benito-Martin, A Ortiz. New paradigms in cell death in human diabetic nephropathy. „Kidney International”. 78 (8), s. 737-44, 2010. doi:10.1038/ki.2010.270. PMID 20703212.
- ↑ Andrzej Szczeklik (red.): Choroby wewnętrzne, tom II. Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 1299-1301. ISBN 83-7430-069-8.
- ↑ Kimmelstiel P, Wilson C. Benign and Malignant Hypertension and Nephrosclerosis. A Clinical and Pathological Study. „American Journal of Pathology”. 12 (1), s. 45-48, 1936.
