Negocjacje zbiorowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Negocjacje zbiorowe – negocjacje prowadzone między pracodawcą (grupą pracodawców, organizacjami pracodawców) a wybranymi przedstawicielami pracowników. Są one prowadzone w celu ustalenia warunków pracy i zatrudnienia oraz ułożenia stosunków pomiędzy pracodawcami a pracownikami lub ich organizacjami. W negocjacjach zbiorowych biorą często udział niezależni eksperci lub na przykład przedstawiciele rządu. Zakres zagadnień objętych procedurą negocjacji zbiorowych, strony uprawnione do ich prowadzenia, przebieg rokowań są regulowane przez prawo.

Najczęstszą formą negocjacji zbiorowych są rokowania na szczeblu przedsiębiorstwa, mogą być też prowadzone na poziomie branży, działu gospodarki lub ogólnokrajowym.

Najważniejsze zagadnienia podejmowane przez negocjacje zbiorowe[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon polityki gospodarczej. pod red. Urszuli Kaliny-Prasznic, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2005, ISBN 83-89355-61-2