Nelly de Rooij

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Petronella Johanna Nelly de Rooij (ur. 30 lipca 1883 w Weesp koło Amsterdamu, zm. 10 czerwca 1964 w Arnhem) – niderlandzka zoolog, badaczka płazów i gadów.


Studiowała w Amsterdamie, gdzie otrzymała dyplom w 1904 roku. Nie mogąc kotynuować tam pracy naukowej z powodu dyskryminacyjnego holenderskiego prawa, przeniosła się do Zurychu, broniąc tam w 1907 r. pracę doktorską na temat układu sercowo-naczyniowego salamandry z rodzaju Andrias. W 1907 r. zajęła się konserwacją okazów gadów i płazów w muzeum zoologii na Uniwersytecie w Amsterdamie. W wyniku reformy administracyjnej w 1922 r., została zmuszona do rezygnacji z tego stanowiska.

Jej kariera naukowa była krótka, ale stanowiła istotny wkład w wiedzę herpetologiczną fauny wysp indo-australijskich, opisując po raz pierwszy kilka gatunków, jak np. Tribolonotus gracilis. Wydała na ten temat książkę pt. The reptiles of the Indo-Australian archipelago (wyd. E. J. Brill Ltd., Lejda 1915, 1917). Reprint obydwu części książki ukazał się w 1970 r. nakładem wydawnictwa Asher z Vaals.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kraig Adler Contributions to the History of Herpetology, Society for the study of amphibians and reptiles, S.S.A.R., Oxford, Ohio 1989, ISBN 0-916984-19-2