Nemanicze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grb Nemanjica.jpg

Dynastia Nemaniczów (serbski - Немањићи, Nemanjići) - serbska dynastia panująca w Serbii i jej terytoriach zależnych od ok. 1166 do 1371.

Nazwa dynastii pochodzi od nazwiska jej założycieli, Stefana Nemanii. Dynastia jest jedną z bocznych gałęzi innej dynastii serbskiej, panującej w XI wieku, Wukanowiczów. Z dynastii Nemaniczów pochodzi jedenastu serbskich monarchów.

Po tym, jak Stefan Nemania wybrał imię Stefan, wszyscy jego potomkowie brali to samo imię jako jeden z członów swojego tytułu. Stało się to później przyczyną konfliktów, gdyż fałszywi pretendenci do tronu żywili pretensje co do panowania w Serbii wybierając sobie również imię Stefan.

Władcy z dynastii Nemaniczów nosili tytuł Wielkiego Księcia Raszki (od 1166). Po koronacji Stefana I pełny tytuł brzmiał: Król Raszki, Duklji, Travunii, Dalmacji i Zachlumia, z reguły jednak tytułowano się w sposób skrócony - Król Serbów. Po wprowadzeniu caratu w 1346 włądcy z dynastii Nemaniczów zaczęli używać tytułu Car Wszystkich Serbów, Albańczyków, Greków i Bułgarów.

Władcy z dynastii Nemaniczów[edytuj | edytuj kod]

Dynastia Nemaniczów, fresk z monasteru Visoki Dečani

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Željko Fajfrić: Sveta loza Stefana Nemanje.
  • Vladimir Ćorović: Istorija srpskog naroda. Politika.
  • Andrija Veselinović, Radoš Ljušić: Српске династије. Platoneum, 2001.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]