Neofita

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Neofita (z gr. neóphytos - na nowo zasadzony, łac. neophytus - nowo nawrócony) – osoba, która niedawno przyjęła jakąś wiarę. Określenie stosowane najczęściej w odniesieniu do chrześcijaństwa. Do XV wieku neofita nie mógł przyjmować godności kościelnych, później jednak, początkowo w Hiszpanii, a następnie na gruncie całego Kościoła, zniesiono to ograniczenie.

Określenie to stosuje się również do nowego wyznawcy danej ideologii lub do polityka zmieniającego przynależność partyjną. Ma ono wtedy charakter ironiczny i podkreśla jego przesadną gorliwość oraz niejednokrotnie ostentacyjne obnoszenie się z nowo przyjętymi zasadami.

Określenia tego często używa się w ośrodkach terapeutycznych, rehabilitacyjno-readaptacyjnych. Mianem neofity określa się też osobę, która ukończyła proces terapii w walce z nałogiem (alkohol, narkotyki itp.), podkreśla ono pewnego rodzaju duchowe nawrócenie, zmianę poglądów i nowego spojrzenia na świat.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]