Neovison macrodon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Neovison macrodon[1]
(Prentis, 1903)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd psokształtne
Rodzina łasicowate
Podrodzina łasice właściwe
Rodzaj Neovison
Gatunek N. macrodon
Synonimy
  • Mustela macrodon (Prentis, 1903)[2]
  • Lutreola vison antiquus Loomis, 1911[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 EX pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Neovison macrodon – gatunek wymarłego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych. Gatunek ten występował u wschodnich wybrzeży Ameryki Północnej w Massachusetts i Maine w Stanach Zjednoczonych oraz Nowym Brunszwiku i Nowej Fundlandii w Kanadzie[2][4]. Ssak ten został opisany po raz pierwszy przez Prentisa w 1903 roku jako Lutreola macrodon[5]. Przez dłuższy czas gatunek ten traktowany był jako podgatunek norki amerykańskiej. W 2000 roku Mead i współpracownicy porównali N. macrodon z pięcioma podgatunkami norki amerykańskiej, wykorzystując do badań czaszki, żuchwy, kość ramienną, promieniową, udową, piszczelową i inne elementy szkieletu, stwierdzając że N. macrodon była większa niż pokrewny gatunek[6]. Również badania uzębienia wykazały odrębność tego gatunku[7]. Niewiele wiadomo na temat ekologii N. macrodon. Według słów okolicznych mieszkańców N. macrodon miała bardziej czerwone futro, puszysty ogon i grubsze ciało niż norka amerykańska[2]. W 1867 roku w Nowej Szkocji odnotowano okaz mierzący 82,6 cm długości[2]. Zamieszkiwał skaliste wybrzeża i przybrzeżne wyspy[8]. Najprawdopodobniej ssak ten wiódł nocny i samotniczy tryb życia, dużo czasu spędzając w morzu. N. macrodon żywiła się ptakami, jajami ptaków, rybami oraz morskimi bezkręgowcami. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii EX (wymarły)[4]. Najprawdopodobniej ssak ten wyginął około 1860 roku. Główną przyczyną wyginięcia mogły być polowania związane z handlem futrami.

Przypisy

  1. Neovison macrodon w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Peter Mass: Neovison macrodon (ang.). Recently Extinct Animals. [dostęp 10 stycznia 2010].
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Neovison macrodon. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 10 stycznia 2009]
  4. 4,0 4,1 4,2 Neovison macrodon. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  5. D. W. Prentis. Description of an extinct mink from the shellheaps of the Maine coast. „Proceedings of the United States National Museum”. 26, s. 887-888, 1903. 
  6. Jim I. Mead, Spiess, Kristin D. Sobolik. Skeleton of Extinct North American Sea Mink (Mustela macrodon). „Quaternary Research”. 53 (2), s. 247-262, Marzec 2000. University of Washington. doi:10.1006/qres.1999.2109. 
  7. Rebecca A. Sealfon. Dental Divergence Supports Species Status of the Extinct Sea Mink (Carnivora: Mustelidae: Neovison macrodon). „Journal of Mammalogy”. 88 (2), s. 371-383, 2007. American Society of Mammologists. doi:10.1644/06-MMM-A-227R1.1. 
  8. Sea Mink Mustela macrodon (ang.). Species at Risk Public Registry. [dostęp 10 stycznia 2010].