Neozauropody

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Neozauropody (Neosauropoda) – grupa dinozaurów należących do zauropodów, obejmująca większość bardziej zaawansowanych ewolucyjnie form.

Neozauropody
Neosauropoda
Bonaparte, 1986
brachiozaur
brachiozaur
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Nadrząd dinozaury
Rząd dinozaury gadziomiedniczne
Podrząd zauropodomorfy
Infrarząd zauropody
(bez rangi) neozauropody
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Powstała z połączenia przedrostka neo oznaczającego coś nowego z nazwą sauropoda oznaczają grupę wielkich dinozaurów roślinożernych.

Wielkość[edytuj | edytuj kod]

Większość zwierząt należących do tej grupy cechowały bardo duże rozmiary, od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów długości.

  • Największy przedstawiciel tego taksonu był zarazem największym zwierzęciem lądowym wszech czasów. Przez długi czas sądzono, iż był to sejsmozaur, aczkolwiek ostatnio pojawiły się informacje o błędach w wyliczeniach dotyczących jego rozmiarów (dinozaur ten znany jest z bardzo niekompletnych szczątków). Podawana zwykle wielkość 50m jest więc prawdopodobnie przesadzona.
  • Najwyższy był zauroposejdon- mierzył 18,5m
  • Za najcięższego przedstawiciela uważa się ultrazaura.
  • Należący do tytanozaurów hipselozaur składał prawdopodobnie największe w królestwie zwierząt jaja.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Dinozaury z tej grupy mogły pożywiać się zarówno niską przybrzeżną roślinnością, jak i liśćmi najwyższych drzew (rodzaje z rodziny brachiozaurów). Niewykluczone, że gatunki żyjące w stadach mogły pustoszyć w krótkim czasie całe lasy.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkiwały rozległe obszary, np:

Na szczytowy okres ich rozwoju przypada jura, mniej liczne i zwykle mniejsze gatunki przetrwały aż do kredy (głównie tytanozaury).

Opis[edytuj | edytuj kod]

Czworonożne. U poszczególnych rodzin przednie lub tylne konczyny mogą być dłuższe i potężniejsze. Tułów zazwyczaj dosyć krótki w porownaniu z całkowitymi rozmiarami zwierzęcia. Długie szyja i ogon. Głowa bardzo mała, trzymana poziomo na wysokości tułowia lub uniesiona wysoko w górę w zależności od grupy. U tytanozaurów skóra pokryta płytkami kostnymi. U form wcześniejszych mogły występować kolce.

Wysuwane dosyć często teorie o posiadaniu kilku serc przez jednedo osobnika albo o występowaniu trąby u niektórych gatunków (diplodok) nie znalazły na razie potwierdzenia.

Zwyczaje[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie były to zwierzęta powolne, spędzające większość swego długiego życia na jedzeniu. Wielkie rozmiary skutecznie brooniły większość z nich przed większością drapieżników, aczkolwiek niektóre gatunki wykształciły dodatkowe sposoby obrony, na przykład ogony poruszane z ogromną prędkością i przypominające bicz (diplodok).

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Takson ten nie posiada rangi systematycznej. Obejmuje pewną bardziej rozwiniętą grupę zauropodów. Według jednej z definicji obejmuje on Saltazaura, Diplodoka, ich najpóźniejszego wspólnego przodka i wszystkie gatunki pochodzące od niego.

Grupę tę dzieli się na 2 podgrupy:

W kulturze[edytuj | edytuj kod]

Sylwetka zauropoda zakorzeniła się już na dobre w kulturze popularnej. Zwierzęta te wystąpiły m.in. w filmie „Park Jurajski”, w cyklu „Wędrówki z dinozaurami”. Są bohaterami wielu bajek dla dzieci.

Dosyć szeroko rozpowszechniony jest fałszywy pogląd, jakoby te gady prowadziły wodny tryb życia. Okazuje się bowiem, że nie wytrzymałyby one ciśnienia panującego na głębokości równej wysokości ich ciała.